XOŞBƏXTLİK HAQQINDA

Xüsusi

Xoşbəxtlik haqqındaXoşbəxtlik, isti bir günün sonunda əsməyə başlayan sərin bir küləkdədir.
Xoşbəxtlik, günün ilk aydınlığında, gecənin son qaranlığındadır.
Xoşbəxtlik, düşünüldüyü zaman gülümsədən uşaqlığa dair bir xatirədədir.
Xoşbəxtlik, bir kitabda, bir jurnalda gördüyümüz bir sözün əzbərlənib dəfələrlə söylənməsindədir.
Xoşbəxtlik, sabah üçün heç bezmədən edilən ümüddədir.

Xoşbəxtlik, məsafəyə fikir vermədən böyüdülən sevgidədir.
Xoşbəxtlik, bilgidədir. Hər şeyi öyrənə bilmə səyindədir.
Xoşbəxtlik, düz yanınızdadır, fərq etmənizi gözləyən bir sirrdir.
Xoşbəxtlik, dönüb dolaşıb içinizdə tapdığınız yeniliklərdədir.
Xoşbəxtlik, özünüz olduğunuzu fərq etdiyiniz andadır.

Xoşbəxtlik, həyatına mənalı bir məqsəd yükləyə biləcək  düşüncə gücünü, özündə inkişaf etdirdiyini fərq etməyindədir.
Xoşbəxtlik, həyatını, özünə, başqalarına və gedərək kainata qoşulma coşğusuyla doldurmaqdadır.
Xoşbəxtlik, tutulduğu zaman, bəzən, itən köpük  kimidir.
Xoşbəxtlik, arxasınca qaçdıqca, uzaqlaşan bir hədəfdir.

Xoşbəxtlik, bəlkə də hər yerdədir, görə bilənlərə  görünən bir rəngdir, yalnız.
Xoşbəxtlik, özümüzü sevmək, özümüzə dəyər verməkdir …
Xoşbəxtlik, bir çiçəyi gördüyünüz zaman, ona təbəssümlə yaxınlaşmaq, onu sevmək və iyləməkdir …
Xoşbəxtlik, günəşin doğuş anını seyr etmək, səhər vaxtında, ən az səhər vaxtı qədər gözəl olan  təmiz havanı ciyərlərə çəkmək və sonra buraxmaqdır …
Xoşbəxtlik, bahar yağışı altında gəzmək və islanmaq, yağışdan sonra torpaq qoxusu ilə nəfəs almaqdır …

Xoşbəxtlik, bir körpənin gülümsəməsi, bir körpənin yatarkən üzündəki ifadə, bir körpənin qoxusudur …
Xoşbəxtlik, bəzən qırmızı bir qızılgülün rənginə baxmaqdır.
Xoşbəxtlik, insanların könlünə taxt qura biləcək əxlaq və tərbiyəyə sahib ola bilməkdir…

Hazırladı: Fidan Aslanova

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +11 (from 13 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

BİZ NƏYİN AXTARIŞINDAYIQ?

BİZ NƏYİN AXTARIŞINDAYIQ?suallar

Biz nəyin axtarışındayıq? Hamımızın istədiyi şey nədir? Xüsusən də hər kəsin sakitlik, xoşbəxtılik, sığınacaq axtarışında olduğu bu rahatsız dünyada bunu bilmək çox vacibdir, elə deyilmi ? Nəyi axtardığımızı, nəyi kəşf etməyə çalışdığımızı öyrənməliyik.
Bəs yaxşı, biz nəyin axtarışındayıq? Xoşbəxtlikmi axtarırıq, ya bizi məmnun edəcək bir şeyinmi axtarışındayıq? Xoşbəxtliklə məmnunluq arasında fərq vardır. Xoşbəxtlik axtarıla bilərmi? Ola bilsin ki , nədənsə məmnunluq tapa biləsiniz, amma xoşbəxtlik tapıla bilməz. O bir şeyin törəməsidir, nəyinsə nəticəsidir, o hazır məhsul deyil.
Qorxuram, çoxumuz məmnunluq axtarırırıq. Məmnun olmaq axtarışımızın sonunda dolğunluq hissinə çatmaqdır.
Həm iç, həm də çöl dünyada hər birimizin nəyin axtarışında olduğumuzu öyrənməliyik. Bu məsələdə düşüncələrimizdə dürüstsək, heç bir məkana, hansısa bir müəllimə, kilsəyə, ya da dini quruma getməyə ehtiyac yoxdur.
Elə isə aşmamız gərək olan və əsl çətinlik niyətlərimizdə təmiz, dürüst olmaqdır. Bəs yaxşı, dürüst ola bilirikmi ? Və o dürüstlük, təmizlik axtarışlamı, ya da başqalarının dediklərini izləməkləmi, yoxsa hansısa kilsəyə getməkləmi əldə edilir? Saysız – hesabsız kitab oxuyuruq, bir çox toplantıya qatılır, müxtəlif qurumlara üzv oluruq – bu şəkildə həyatımızdakı çətinlik və səfilliklərə bir çarə tapmağa çalışırıq. Hansısa kitabın, müəllimin, qurumun bizi təmin etdiyini düşünürük, o zaman içində qalaraq kristallaşırıq və xarici dünya ilə olan bağlılığımız kəsilir.
Bütün bu qarışıqlıq arasında əbədilik, daimilik, həqiqət, Tanrı, gerçəklik – ya da nə ad verirsinizsə verin bunları axtarırıq.
Çoxumuzun içində əbədilik axtarışı var, tutuna biləcəyimiz, bizə özgüvən, ümid, qalıcı bir həvəs, əminlik hissi verən bir şey axtarırıq, çünki içimizdəki heç bir şeydən xəbərdar deyilik. Özümüzü dərk etmirik. Ümumi həqiqətləri, kitabda yazılanları bilirik, amma özümüz haqda bir şey bilmirik.
Və istədiyimiz son şey də budur: özümüzü dərk etmək. Şübhəsiz ki, bu üzərinə nələrisə inşa edəcəyimiz tək bünövrədir. Amma inşa etmədən, çevrilmədən, qınamadan ya da, dağıtmadan öncə nə olduğumuz dərk etməliyik.

Həqiqəti, Tanrını tapmaq üzrə axtarışa çıxmazdan, hərəkətə keçməzdən, bir birimizlə münasibətə girməzdən öncə özümüzü anlamaq vacibdir. Səmimi insan o insandır ki, bir hədəfə necə çatacağını deyil, ilk növbədə bunun nə olduğunu dərk edir.

BƏS ÖZÜNÜ DƏRK ETMƏK NƏDİR? ÖZÜNÜ NECƏ DƏRK ETMƏK OLAR?özünüdərk

İnsanın özünü dərk etməsi bilik və ya yığdığı təcrübə ilə əldə edilməz. Özünü dərk etmək anlıq məsələdir. Özümüz haqqında bilik toplasaq, bu bilik özümüzü dərin şəkildə anlamağımıza mane olar. Yaxşı, özünü dərk etmək üçün hansısa bir yol sistem metod vardırmı? Hansısa bir filosof, alim  sistem, metod və ya bir üsul icad edə bilər, amma sistemin ardınca getmək şübhəsiz ki, o sistemin yaratdığı bir nəticəyə gətirib çıxaracaqdır, elə deyilmi? Əgər özümüzü dərk etmək üçün bir üsul ardıyca getsək, o sistemin yaratdığı nəticəyə çıxarıq, amma nəticə, şübhəsiz ki, özünü dərk etmək olmayacaqdır. Bir şablona uymaq özünü dərk etmək demək deyil.
Avtoriter – müəllim, mürşid, xilaskar, təbii olaraq insanın bütünlüklə özünü anlamasını əngəlləyir və dolayısı ilə nəticədə azadlığı yox edir, yaradıcılıq ancaq azadlıq olanda var. Yaradıcılıq ancaq insanın özünü dərk etdiyi zaman var. Çoxumuz yaradıcı deyilik, bir – birimizi təkrarlayan maşınlarıq, hansısa mülahizəni dönə dönə çalan qrammafonlar kimiyik. Yaradıcı olmaq rəsm çəkmək ya da şeir yazıb şöhrətli olmaq demək deyil. Bu yaradıcılıq deyil, bir fikri ifadə etmək bacarığıdır və cəmiyyət tərəfindən alqışlanır, göz ardı edilir. Bacarıqla yaradılış eyni şey deyil, bacarıq hansısa bir texnikaya, üsula yiyələnməkdir. Yaradıcılıq isə fərqli bir yaradılış halıdır, öz olmaqdır, təkrarçılıq deyil, içində məncilliyin olmadığı, zehində artıq təcrübələrin, həvəslərin, cəhdlərin, istəklərin və cəhdlərin olmadığı haldır, o mütləq bir hal deyil, hər an yenidir, dəyişir. İçində “mən” in “mənim” in olmadığı, hansısa ehtiras, bacarıq, məqsəd və ya səbəbin olmadığı bir hərəkət halıdır.
Özünü dərk etmək bir nəticə, çatılacaq bir nöqtə deyil, insanın hər an özünü münasibətlərin – sahib olduqlarıyla, əşyalarla, insanlarla və fikirlərlə olan münasibətlərinin güzgüsündə görməsidir. Amma ayıq olmaq, fərqində olmaq bizə çətin gəlir və biz ancaq bir üsulu təqib edirik – avtoritetləri, batil inanclar və təmin edici nəzəriyyələri qəbul edərək zehnimizi korlaşdırmağı tərcih edirik və beləcə zehinlərimiz yorğun, gərgin hala düşür. Elə bir zehin azadlıq halında ola bilməz. Məlumlarla dolu olan beyin məhkumdur və o məchulu dərk edə bilməz.

Müəllif: Jiddu Krişnamurti
Tərcümə edən: Namiq Bağırlı

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +8 (from 12 votes)

Fidan Eyvazzadə

Fitret.az yazarı. Müəllim.

 
Facebook

GÖZLƏNTİSİZ YAŞAMAQ

Necə ola bilər, deyə, soruşmayın! Elə gözəl olar ki. Hamımız, həyatımızda möcüzələr olduğuna inanarıq və bunlar hər zaman gözlənilməz anlarda gerçəkləşir. Bir şey üçün niyyət etsəniz, tam onu unutduğunuz zaman gerçəkləşər. Qəflətən bir dostunuzla qarşılaşarsınız, həyatınız dəyişər.

Almağı çox istədiyiniz bir şey, onu axtarmadığınız  zaman qarşınıza  çıxır. Ümüdsüzlüyün içində ikən birdən biri bir şey söyləyər, ümüdünüz olar.

Eşq də gözlənilməz bir anda gerçəkləşdiyi üçün inanılmaz deyilmi? Bizi arxasınca sürükləyər. Gözləntilər dövrəyə girməyə başladığı zaman da  bitər…. Bir düşünün.. hər an həmişə möcüzə olacaqmış kimi yaşamaq və yaşadıqlarımızı  yaxşıca həzm etmək necə də gözəldir!

Gözləntisiz yaşamaq anda qala bilməkdir. Olanı olduğu kimi görə bilməkdir. Təcrübələrin içində özümüzün fərqində ola Gözləntisiz yaşamaqbilməkdir. Ən önəmlisi, keçmiş narahatlıq, qorxu  təcrübələrindən əldə etdiyimiz qeydlərimizi gələcəyə yansıtmamış olarıq. Beləcə, gələcəyimiz, anda yaşadığımız duyğularımız və hiss etdiklərimizlə gerçəkləşər.

Gözləntisiz anlarda qorxu, narahatlıq, qayğı, məyusluq, stress, kədər, sevgisizlik yoxdur. Çünki yaşayacaqlarınızı öncədən qurğulamamısınız, yazılmış bir ssenariniz yoxdur. Olan olduğu kimidir. Özünüzü görərsiniz, bütün çılpaqlığınızla.. Zehniniz istifadə xaricində qalar. Hər şey anda yaranar, fərq edilər, yaşanar, hiss edilər… Bu prosesdə təkcə sevinc və həyəcan vardır. “Dayan, görək.. indi nə olacaq?”.. Anlam yükləmədiyiniz  hər təcrübə sadəcə təcrübə olaraq yaşanacağı üçün qeydə də alınmayacaqdır. Ya da, “Vəziyyət budur!” düşüncəsi ilə olanı olduğu kimi qəbul edə bilməkdir.

Gözlənti ən çox partnyor kimliyimizdə, dost kimliyimizdə, iş kimliyimizdə bizə xaos yaşadar. Gözləntisizlik ən bədahətən , valideyn-uşaq münasibətində  mövcuddur.  Çünki orada şərtsiz sevgi vardır. Şərtsizlik, gözləntisizliklə birlikdədir. Heç bir ön şərtiniz olmaz, uşağınızla ya da ata-ananızla olan münasibətinizdə. Hər şəkildə qəbul gördüyünüzü, sevildiyinizi bilərsiniz. Özünüzü sübut etmək ehtiyacınız heç yoxdur.

Halbuki, digər kimliklərimizdə vəziyyət heç də belə deyil. Məsələn, sevgidə partnyor kimliyimizə baxaq. Əks cinsə özümüzü bəyəndirmə səyimiz və bu səyin nəticəsində bir gözləntimiz vardır. Davranışlarımızın qarşılığını gözləyərik. Əgər münasibətdə sevgi ehtiyacı duyuruqsa, sevgi verməyə başlayarıq, qəbul ehtiyacı duyuruqsa, qarşımızdakının davranışlarını xoş görməyə başlayarıq, bəyənmədiyimiz davranışları  görməzdən gələrik. Vermək Gözləntisiz yaşamaqistədiyimiz mesaj, özümüzə də eyni şeylərin edilməsidir, əslində. Yəni               davranışlarımzıda şərt vardır. Qarşılıq tapmadığı zaman da məyusluq yaranır. Necə yaşamağı arzulayırıqsa, öncə onun ssenarisi zehnimzidə yaranır. Yəni istədiklərimizi, bir şablonun içinə sığdırırıq və onlar gerçəkləşsin deyə, gözləyirik. Beləcə, yaşamlarımızın sərhədlərini cızar, o dayaz düşüncələrin içində yaşamalarımızı sürdürərik. Qarşımızdakından asılı olaraq!

Dost kimliyində də vəziyyət elə də fərqli deyil. Şərtsizliyi, təcrübə etmiriksə,  şərtli müasibəti təcrübə edirik, demək ki. Təsir və reaksiyanın olduğu sevginin şərtlərlə verildiyi bir münasibət. Bu vəziyyətdə,  münasibətdə gözlənti qaçınılmazdır.

İş kimliyimizdə kariyera anlamında, uğurlu olmaq, daha çox pul qazanmaq anlamında gözləntilərimiz vardır. Ən böyük stress burada özünü göstərir. Bu sahələr,  duyğunun olmadığı.. mübarizənin olduğu yerlərdir. Burada gözləntilər qarşılıq görmədiyi zaman  güc itkisi və qorxu yaşanır. Gözləntilərin ardında görülməyən bir asılılıq vardır. Güc asılılığı, uğur asılılığı, pul asılılığı, titul asılılığı. Bütün bunların gətirdiyi gözləntilərlə öz mən-imizə olan inancımızı da zamanla ya qazanarıq ya da itirərik.

Halbuki,  yaşam sonsuz və sərhədsizdir. Ucu açıq hadisələri düşünün. İçində olabilərliklərin və ehtimalların olduğu yaşamları xəyal edin. Münasibətləriniz üçün şərtinizin, gözləntinizin olmadığı , özünüzü olduğu kimi qəbul etdiyiniz, özünüzü olduğunuz kimi sevə bildiyiniz, bütün duyğularınızı dilədiyiniz kimi ifadə edə bildiyiniz , eşqlə dolu bir yaşamı arzulayın… İstəsəniz, bu mümkünGözləntisiz yaşamaqdür! Gözləntiləri, şərtləri aradan qaldırdığınız zaman,  yaşam sonsuzluğun içində möcüzələrlə doludur. Təki, siz onları  seçin, özünüzü sərhədləndirməyin. Təki özünüzü fərq edin və o möcüzələrə toxunun, möcüzənin özünüz olduğunu görəcəksiniz.

Gözləntisiz olmaq, möcüzələrə qucaq açmaqdır.

Hamımız həyatımız üçün planlar qururuq və hədəflər qoyuruq, bəzən bu hədəflərə çatar, bəzən də çata bilmərik. Çatılmayan hədəflər adətən, ən çox istədiklərimiz, haqqında ən çox narahatlıq keçirdiklərimiz olur. Bunun səbəbi çox istəmək və eyni nisbətdə böyük gözlənti içində olaraq  narahatlıq keçirməkdir.

Gözlənti və gözləmə arasındakı fərqdən bəhs etmək istəyirəm. Gözləmək, pozitivdir. Gözləmək bir nəticəyə çatmaq üçün keçirilən zamandır.  Halbuki, gözlənti neqativdir, bir nəticəni arzu etməkdir, narahatlıq keçirmək və qorxmaqdır.

Gözlənti içində olmaq bir növ əsarətdir, asılılıqdır. Öz cızdığımız sərhədlərlə, istəklərimizi stress içində gözləməkdir.  Həyatın axışına, sərhədsizliyinə, möcüzələrinə qəlbimizi qapamaq, təslim olmamaqdır. Daima idarə etmə ehtiyacı ilə insanları və vəziyyətləri olduğu kimi qəbul edə bilməmək və təbii ki, məyusluqlar yaşamaqdır.

Mənbə:  www.gayet.net; arsiv.indigodergisi.com
Hazrıladı:  Fidan Aslanova

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +18 (from 18 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

QOYUN GÜNƏŞİNİZ DOĞSUN…

Nə qədər ki çərçivədəsiniz, bir qorxu, bir hürkü ilə müəyyən bütləriniz, ilahlarınız varsa, Günəşiniz doğmayacaq. O Günəş sizdədir, içinizdədir. Kənarda sizə mane olanı öldürməyincə, qırmayınca Nuru yolunuzda, aydın baxışlarınızda görə bilməyəcəksiniz.İnsan mükəmməl yaradılışa malikdir. Kaş bunu dərk edib daim özünü cilalayardı.

Dogru düşüncələrlə zəngin insan, istəyir kim olur olsun. Burda nə millətin, nə adın, nə rəngin, irqin önəmi yoxdur. Ali insanlar heç vaxt fərqlərə görə insanları seçməz. Tək bir yaradılış olubdur. O yaradılışdan parçalanmalar nəticəsində yaradılmışıq. Bir Ananın övladları arasında seçim etmədiyim kimi yaradılanlar arasında da seçim edə bilmədim. İnsanlar Özlərinə verdiyi dəyərlərə görə özləri-özlərini mərhələlərlə ayırdılar. Anlayanlar anlamayanları anlayacaqlar. Axı onlar bilmirlər, bilmədikləri üçün anlamırlar. Heç görmüsünüz südəmər ət yesin? Yox, yeyə bilməz,  boğular. İlk öncə ətin suyunu  içəcək. Odur ki, istər kitabda adı çəkilənlər olsun, istər çəkilməyənlər. Ali insanlar yalnız doğru kəlimələri doğru hissiyyatları qəbul edir. Özündə bütləşdirənlər isə ilahları ilə daim qaranlıqdadırlar. Bu gündə o Vicdanın sahibləri var. Bizə mükəmməlliyin yolunda fədakar olmağı vacib buyurublar.

Harda elm və xoş əməl, parlaq kəlam varsa ora bizim ibadətgahımızdır.

Həyatı oxumayan insan kitabı daim bütləşdirəcək. Çərçivədən çıxmayan özünü dərk etməz,  anlamaz ki, yaradılışı kamilliyə səbəbdir. Kamilliyin yolu isə azad düşüncədən keçir. Çərçivələri yox etmədən heç bir anlama mükəmməl gələ bilməzsiniz.

Bu gün hansı bütünüz varsa, hamısını öldürün. Öldürmədən diriliş yoxdur. Bu gün fərqli olun. Hətta qorxu yaradan nə varsa, hamısını sorğulayaq. İçinizdəki Mükəmməli azad edin. Qoyun Günəşiniz doğsun…

Müəlif: Aynur Quliyeva

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +19 (from 19 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus

ZAMAN HAQQINDA

zaman-əbədilik-anZaman: Andan əbədiliyə yolçuluq…

Zaman məhfumu ta qədimdən insanları düşündürmüşdür. Qədim yunanların dini baxışlarına baxsaq, orda ən böyük tanrı Xronos (Zaman) adlanırdı və onu təsvir edəndə, öz balalarını yeyən ana kimi təsvir edirdilər. Zaman, sanki bir süfrə açır və sonra da o süfrədə nə qoymuşdusa hamısını bir-bir yığmağa başlayır. Bunu Quran da daima xatırladır ki, yer üzündə sizə yalnız bir müddət faydalanmağa imkan var, yəni müddətin özü məhduddur. Şərq fəlsəfəsi, hind fəlsəfəsi, çin fəlsəfəsi və bizim sufilər də təbii ki, zaman anlayışına çox diqqət ayırıblar. Burda əsas mövqelər nədən ibarət olubdur?
Birinci o böyük fikir olmuşdur ki, zaman nə qədər efemer, ötəri, ani olsa da əbədiyyətin iyini, ətrini biz elə ancaq o ani zamanda ala bilərik və müdriklər o kəslər olublar ki, o ötəri zaman anlarının içindən əbədiyyətə çıxış tapa biliblər. Əgər şəxsiyyət öz qəlbini zamanın ötəriliyinə verirsə (hər zaman da ötəri dəyərlər çıxa bilir, ötəri hay-həşir ola bilir, ötəri inqilablar ola bilir), əbədi dəyərlərin üzərində köklənə bilmirsə, bu ancaq ona görədir ki, o, zamanda əbədiyyəti duya bilmir.Yəni bu əbədiyyət dəyərlərini bəzən insana aşılayanda, insan məcbur olub onu mənimsəyir, amma əgər o zaman dekorasiyasının arxasında duran əbədiyyəti özü görmürsə, o dəyərləri doğru-düzgün yaşıya bilmir. Riyakarlıq yaranır. Bizim tarixdə gördüyümüz ən böyük adamlar: Nəsimi, Xəyyam, Füzuli; bu insanlardan sanki əbədiyyətin ətri gəlir. Onlar zəmanə adamı olmayıblar, çünki onlar əbədiyyətə zamandan çıxış yolu tapa biliblər.

zaman nədir?Zamanın sürəti və indinin dəyərləndirilməsi.

Bir də zamanın bu sürətliliyi bir növ adamı təsirləndirir. Zamanla ayələr açılır. Məsələn, Quranda bir ayə var, Furqan surəsində, “İnanmayanlar deyərlər ki, kaş bu Quran bir dəfəyə nazil olardı”, amma 20 ildən çox bir zamanda ayələr gəlib və həmin ayədə izahat da verilib ki, “bu səni möhkəmləndirmək üçündür”. Deməli, Allah elə bir dünya dizayn eləyib ki, orda həqiqətlər və ayələr özləri də zamanla aşkarlanır, İsa peyğəmbər İncildə belə bir söz deyir ki, “mən sizə həqiqətin hamısını demədim, qorxdum ki, ürəyiniz partlayar”. Çünki insan da həqiqətə hazırlanmalıdır, o, uşaqlıqda boylana bilmədiyi həqiqətlərə, özündə zamanla boylanmaq cəsarəti tapır. Deməli, zaman həm də həqiqətin yetişməsi üçün mövcuddur. Zaman, insanı ələ salmaq, insanı çətin duruma salmaq üçün deyil, zaman özü də bir asanlıqdır əslində. İkinci bir əhəmiyyətli mövqe də var ki, Şərq filosoflarında dəfələrlə buna rast gəlinir. Onlar nəyi vurğulayırlar?
İndinin dəyərləndirilməsi!
İnsan indiki yaşadıgı zamana çox diqqət yönəldə biləndə, məsələn, bu həm buddizmin fəlsəfəsində var, həm Vedalarda, onda o, adam tanrının nəfəsini duya bilər. Çünki Tanrının nəfəsini yaxalamaq istəyirsənsə, vəhyini, iradəsini yaxalamaq istəyirsənsə, diqqətini indiki ana yönəlt. Amma biz baxırıq ki, dinlər tarixində də, mədəniyyətlərdə də bir nostalji duyğular çox hökm sürür. İnsanlar keçmişlə yaşayırlar, nə bilim, səadət əsriylə, nə bilim İsa peyğəmbərin olduğu zamanla. O əsrin xiffətini çəkirlər. Quran isə deyir ki, onlar gəldilər getdilər. Siz indi yaşayırsınız, siz baxın nə edirsiniz. İndiki zamanı keçmişlə əksiltmək halı var. Siz indiki zamanınızı itirirsinizsə – siz həyatınızı itirirsiniz. İnsan heç bir xidmət göstərə bilməz, əgər o keçmişlə və yaxud da gələcəklə yaşayırsa.

Müəllif: Müşfiq Şükürov (İctimai TV, “Din və Cəmiyyət” verilişindən çıxışı)
Hazırladı: Nərmin Heydərova

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +14 (from 14 votes)

Nərmin Heydərova

Fitret.az yazarı. Müəllim.

 
Facebook