ZEN RUHUNDA TAROT – HƏYAT OYUNU

Xüsusi

oyun

Bir uşağın hər doğulmasında Adəm də doğulur. Və bir neçə il yaşayır, ən çox dörd il… Bu zaman hər gün azalır. Necə kədər yaradacağını bilmədiyi üçün cənnətdə yaşayır. Həyata güvənir; kiçik şeylərdən – dəniz kənarındakı çınqıl daşları və ya dəniz qabıqları – zövq alır. Bir xəzinə tapmış kimi toplayır onları. Adi rəngli daşlar, Kohinoor kimi görünür. Hər şey onu xoşbəxt edir – səhər günəşində şeh damlaları, gecələr ulduzlar, ay, çiçəklər, kəpənəklər, hər şey saf cazibədarlıqdadır.
Lakin sonra, çox keçmədən bilməyə başlayır. Kəpənək, sadəcə kəpənəkdir. Çiçək sadəcə çiçəkdir. İçində elə bir şey yoxdur. Adları bilməyə başlayır: Bu bir qızılgüldür və bu bir zambaqdır və bu bir novruzgülüdür və bu bir su zambağıdır. Və çox keçmədən, bu adlar əngəllər halına gəlir. Nə qədər çox bilirsə, o qədər həyatla tam anlamıya əlaqəsi kəsilir. “Başçı” olur. Artıq başı ilə yaşayır, bütünlüyü ilə yox.

Eşq, dünyadakı ən böyük əlkimyəvi gücdür. Ondan necə istifadə edəcəyini bilənlər, ən yüksək zirvəyə çata bilərlər.

Böyümənin, tamamilə tək bir şeyə ehtiyacı var, o da cəsarətdir.

Axtaran biri olmaq, qumarın başlanğıcıdır. Həyatını riskə atır, eqonu riskə atırsan. Riskə gedirsən, çünki bütün güvəncələrini buraxırsan.

Sadəcə yalnız ikən ediləcək bir neçə şey var. Eşq, dua, həyat, ölüm, estetik təcrübələr, xoşbəxtlik anları – hamısı sən yalnız ikən gələr.

Doğru olan hər şey və gerçək olan hər şey, hər zaman sənə yalnızlıq gətirəcəkdir. Eşq, dua, həyat, ölüm, estetik təcrübələr, xoşbəxtlik anları – hamısı sən yalnız ikən gələr. Aşiq olduğun zaman biriylə olduğunu sanırsan. Bəlkə də o kimsə sənin yalnızlığını yansıdır, o kimsə, sadəcə sənin yalnızlığının yansıdığı bir aynadır. Lakin eşqinin dərinliyinə endikcə, aşiq olduğun o kimsənin belə ora girə bilməyəcəyini anlayarsan.

Bilməyin tək yolu ona icazə verməkdir; narahatlğa, qorxuya rəğmən.

Hər zaman düşünməyə dəyər, “Həyat tərzimdən xoşbəxtəm mi?” Əgər cavab “Yox” dursa, insan risklər almalıdır. Yeni yollar, yeni həyat tərzləri, yeni bir arayışa girişməlidir. Bu qədər dəqiqdir: İtirəcək heç bir şeyin yoxdur. Əvvəlki həyat tərzinlə xoşbəxtlik tapmadın. Əgər tapmış olsaydın yeniyə ehtiyac olmazdı. Əvvəlki anlamsız oldu, bu qədər dəqiqdir. Yeni anlamsız çıxa bilər və ya anlamlı çıxa bilər. Amma ən azından, yenidə anlamlı olma ehtimalı var. Əvvəlki, izləmədən keçdi. Onu gördün, anladın və onu heç bir şey almadan yaşadın. Sanki qumdan neft çıxarmağa çalışırmış kimi. Daha nə qədər qumdan neft çıxarmağa çalışaraq beyninə işkəncə edəcəksən?

Həyatda bir şeyə tutunmaq son dərəcə ağılsızlıqdır. Ən böyük xəta, möhkəm-möhkəm tutmaqdır; Belə edərək, insan sahib olduğunu itirər. “Bu mənimdir” deyə iddia edərkən, onsuz da bizim olanı itiririk.

Budda özü çox bilgili deyil; Nə İsa, nə də Məhəmməd həmçinin. Onlar məsum insanlardır, yalın insanlar, lakin yalınlıqları elədir ki, məsumiyyətləri elədir ki, uşaq kimi xüsusiyyətləri elədir ki, varlıqlarının ən içdəki ÖZ-ünə girə biliblər. Doğruluqlarını bilə biliblər, varoluşlarının ən ÖZ-ünə çata biliblər. Bilirlər, amma bilgili deyillər. Bilgiləri müqəddəs yazılardan deyildir. Onların dərin bilgililikləri, diqqətlilikləriylə olub. Mənbəni xatırlayın: Gerçək bilgi meditasiyadan, fərqindəlikdən, şüurdan, diqqətdən, şahidlikdən gələr. Və gerçək olmayan bilgi, müqəddəs yazılardan gələr. Gerçək olmayan bilgini çox asanlılqa öyrənə bilərsən və onunla lovğalana bilərsən, lakin bir ağılsız olaraq qalarsan – bilgili ağılsız, amma yenə də bir ağılsız.
Əgər həqiqətən bilmək istəyirsənsə, bütün bilgini buraxmaq məcburiyyətindəsən; onu, bilərək unutmaq məcburiyyətindəsən. Yenidən cahil olmaq məcburiyyətindəsən, maraq dolu gözlərlə, açıqgözlü kiçik bir uşaq kimi. Sadəcə öz varlığını bilməyəcək, dünyada var olan varlğı da biləcəksən… Ağaclarda, quşlarda, heyvanlarda, qayalarda və ulduzlarda var olan varlığı.

Bu, çox vaxt olur: Yolda bir insan görürsən, onu tanıyırsan, üzü tanış gəlir. Birdən, onun adını da bildiyini xatırlayırsan. Deyirsən ki, “Tam dilimin ucundadır.” Lakin heç cür sənə gəlmir. Tam dilinin ucundadırsa, niyə söyləyə bilmirsən? Bildiyini bilirsən, lakin yenə də xatırlaya bilmirsən. Və cəhd etdikcə daha da çətinləşir, çünki çox səy göstərmək səni daha gərgin edir. Və gərgin olduğun zaman, öz təbiətindən daha uzaq olursan; onsuz da orda olan şeydən daha uzaq olursan. Rahat olduğun zaman daha yaxınsan; tamamilə rahat olduğun zaman öz-özündən suyun üzünə çıxacaq.
Daha qüvvətli bir şəkildə cəhd edirsən, amma çıxmır, bu səbəblə hamısını unudursan. Sonra hamamda uzanarkən və ya sadəcə hovuzda üzərkən -həmin insanın adını xatırlamağa çalışmırsan belə – birdən ortaya çıxır. Xatırlamağa çalışmırdın və çox rahatlaşmışdın. Rahatlaşdığın zaman genişsən, gərgin olduğun zaman darlaşırsan – nə qədər gərgin, o qədər dar. Səninlə, içindəki arasında olan keçid o qədər dardır ki, ondan heç bir şey keçə bilməz, sadə  bir ad belə.

Acı çək! Acnın bir zərəri yoxdur, çünki acı çox müdriklik gətirər. Acının zərəri yoxdur, çünki ancaq acı ilə insan onu aşar.

Ərdəm deməyə dəyər tək ərdəm, yaradıcılıqdır. Nə yaratdığın önəmli deyil, lakin həyatı artırmalı, varoluşu gözəlləşdirməli, yaşamağı daha şən, mahnını biraz daha maraqlı, eşqi biraz daha görkəmli  etməli – və bir yaradıcının həyatı, sonzuluğun və ölümsüzlüyün parçası olmaqla başlayar.
Milyonlarla insan yaşayar, lakin heç bir şey yaratmazlar.
Yaradıcı, izdihamın  bir hissəsi ola bilməz. Yaradıcı yalnız olmağı, ayrı getməyi, yalnızlığın gözəlliyini öyrənməyi öyrənmək məcburiyyətindədir, çünki sadəcə bu sahədə potensialın gerçəkliyə çevrilməyə başlayar. Yaradıcının yolu, sonunda səni özünə yönləndirər, çünki izdihamdan, yığından uzaqlaşırsan – yalnızlığa gedirsən. Bir rəssam, rəsmində tamamilə yalnızdır. Bir rəqqas, rəqsində tamamilə yalnızdır.

Həyat, sadəcə qatılmaqla bilinə bilər. Bir izləyici olma. Bütün modern dünya, sadəcə bir izləyici, bir izləyici topluluğu oldu. Birisi rəqs edir, sən ona baxırsan. Nə edirsən? Necə bir rəqsə baxa bilirsən? Bir rəqs, hiss edilməlidir, bir rəqs, rəqs edilməlidir. Biri mahnı oxuyur və sən baxırsan və dinləyisən. Mahnını və onun gözəlliyini bilmək üçün mahnı oxumalısan, qatılmalısan. Amma, bu fəlakətlik epidemiya səviyyəsindədir. Hər şeyə baxmağa davam edirsən.
Filmə axın edirsən – nə üçün ? Gözəl bir həyat yaşamırsan mı? Niyə gedib bir film görmək məcburiyyətindəsən? İnsanlar, başqa insanların həyatlarına baxaraq televizorlarının önündəki stullarına yapışıb qalıblar. Və yaşamırlar belə, sənin üçün oynayırlar. Sənin üçün oynayırlar və sən o oyunçuları görürsən – və heç kim yaşamır. Rəqqas gerçək bir rəqqas deyil, o bir profesionaldır və sən də bir izləyicisən. Hamısı saxtadır.

Rabindranath Tagore-nin bir hekayəsi var .Hekayə, mahnının içində belə deyir: “Əsrlərdir, Tanrını axtarıram. Bəzən ayın ətrafında idi, amma mən ora çatana qədər o başqa bir ulduza getmiş olurdu. Onu başqa bir ulduzda gördüm, amma mən ora çatana qədər o yenə getmiş olurdu. Bu belə davam etdi, amma onun orda olduğu bilgisində böyük bir sevinc var idi və bir gün onu tapacaqdım. Daha nə qədər gizlənə bilər? Daha nə qədər qaça bilər?
Və bir gün bunun Tanrının evi olduğunu söyləyən bir işarə olan bir evə çatdığım da oldu. Qədərim gerçəkləşdirildiyi üçün böyük bir rahatlıq hissi yaşadım. Pilləkənləri çıxdım və tam qapını döyəcək idim ki, ağlıma ikinci bir düşüncə gəldi: “Birdən Tanrı gələrsə və qapını açarsa nə edəcəksən? Sonra nə edəcəksən? Bütün həyatın bir yolçuluq idi, bir həcc, taparaq, axtararaq. Sən milyon illərdir ki, bir qaçışcı olaraq yetişdirildin və birdən Tanrı ilə qarşılaşanda söyləyəcək heç bir şeyin yoxdur. Nə söyləyəcəksən?”
Heç bunu düşündün? Deyək ki, Tanrı ilə qarşılaşdın, ona nə deyəcəksən, o sənə nə deyəcək? Özünü lazımsız yerə yandırdın, bitdin. Son dayanacaq, ölüm deməkdir.
Zen ustası IIkyu bunu söyləməkdə haqldır: “Son dayanacaq yoxdur, hər hansı bir dəyəri olan heç bir şey yoxdur. ” Hər şey sadəcə dadını çıxarmaq və rəqs etmək və mahnı oxumaq üçündür. Amma dəyər haqqında bir şey soruşma ; nəyin ərdəm, nəyin yaxşı olduğunu soruşma. Hər şeydən məmnun ol və həyatın hər hansı bir yerdə sona çatmayacağını çox yaxşı bir şəkildə bilərək fərqli hacılıqlara getməyə davam et, səyahət davam edəcək, karvan davam edəcək. Yolun bitdiyi bir yer yoxdur.

Xoşbəxt olmaq üçün heç bir şey etməyinə ehtiyac yoxdur. Əslində xoşbəxt olmamaq üçün çox şey elədin. Əgər bədbəxt olmaq istəyirsənsə, çox şey elə. Əgər xoşbəxt olmaq istəyirsənsə, işlərə icazə ver, işlərin olmağına icazə ver. Dincəl, rahatla və bir sərbəst buraxma içində ol.

Sərbəst buraxmaq, həyatın sirridir. Bir sərbəst buraxma içində ikən, çox şey, milyonlarla şey olmağa başlayar. Onlar onsuz da olurdu, ancaq sən əsla fərqində deyildin. Fərqində ola bilməzdin; başqa bir yerdə məşğul idin, dolu idin.

 

Mənbə: Osho – “Zen Ruhunda Tarot – Yaşam Oyunu” kitabı.
Hazırladı: Fidan Aslanova

 

 

Beyenmeler
0   4  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +4 (from 4 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

RAHİBƏ HİLDEQARD (Hildegard Von Bingen)

Xüsusi

Orta çağda monastırın müdriki olaraq qəbul edilən Hildeqard von Bingenin (Əziz Bingenli Hildeqard) 1098-ci ildə, ailəsinin onuncu və son uşağı olaraq dünyaya gəlmişdir. 1179-cu ildə 81 yaşında həyata vida etmişdir. Alman yazıçı, bəstəkar, filosof, şair, xristian mistiki, vizyoner, müdrik olaraq tanınır. 7 Oktyabr 2012 tarixində, Papa Benedikt XVI onu Kilsənin Doktoru adlandırmışdır.

Daxili dünyasını və hisslərini yazıya tökən ilk qadın. Həyatını bir monastırda keçirən rahibə Hildeqard, şiddətli miqren ağrıları üzündən gördüyü hallusunasiyaları kağıza tökməyə başladı. Daha sonra özünü şeirə verdi.

Hildeqard Von Bingen (1098-1179)

hildeqard-kilsə Alman rahibə, mistik, müdrik, ruhani lider, yazar, bəstəkar və elm insanı, dramatist, əlifba banisi, həkim  və daha sayıla bilməyəcək qədər bir çox qeyri-iradi qabiliyyətə sahib qadın. Həm o zamanının inancları, həm də ailəsinin onuncu uşağı olması, eyni zamanda doğuşdan xəstə olması kimi səbəblərdən 8 yaşındaykən monastıra bağışlandı.

Çox kiçik yaşdan monastırda ailə sevgisi olmadan yaşamaq məcburiyyətində buraxıldığı üçün ruhani gücləri olduğunu irəli sürmüşdür. Digər tərəfdən, Hildeqardın sənətçi tərəfi də çox qüvvətli idi. Musiqi dahiliyi ilə dünyada adından söz etdirə bilən nadir qadınlardan biridir.  Hildeqard eyni zamanda dünya tarixində ilk dəfə seksdə qadın mövzusunu işləmiş adamdır. Bir rahibə olmasına baxmayaraq kitablarında seks zamanı bir qadının hiss etdiklərini, kişi ilə bərabərliyi əsnasında bədənindəki dəyişiklikləri, zehni və fiziki olaraq yaşadıqlarını təsvir edərək bir qanun də imza atmışdır. Elm adına dünyaya qazandırdığı bir çox bitki mənşəli dərman hələ istifadə edilməkdədir. Orta çağ Xristiyan dünyasında Hildeqarddan əvvəl və uzun müddət sonra da, qadınlar tərəfindən özünü ifadə edən mətnlər qələmə alınmamışdı. Özü kitablarında qadın orgazmını təsvir etmişdir. Bəstələrindən, xüsusilə “11000 Bakirə” buna nümunə olaraq təsiredici xüsusiyyətlərə malikdir.

Jutta adında bir rahibənin yanında təhsil almağa başlamış və oxuma yazma öyrənmişdir. Daha sonra, həyatının geri qalanında da təsirli olacaq bir keşiş ilə, Volmar ilə işə başlamışdır. Müqəddəs Hildeqardın ən böyük xüsusiyyəti yaşadığı hər şeyi qələmə alması idi. Elmə və araşdırmaya çox maraqlı idi. Həyatının böyük hissəsini keçirdiyi kilsədə davamlı oxuyur yazır və araşdırmalar edirdi. Gördüyü hallusinasiyaları yazdığına görə şeytani ola biləcəyi fətvası ilə məhv edilməyə çalışılmışdır. Ancaq papanın və kilsə keşişinin əmri ilə yazmasına icazə verilmişdir. Çox kiçik yaşlardan bəri “görmə” gücü olduğu iddia edilən Hildeqard yazılarında 1141-ci ildə tanrıdan bir əmr aldığını ifadə etməkdədir. Hildeqarda görə tanrı 1141-ci ildə ona gördüklərini yazmasını söyləmişdir. Bununla birlikdə bütün dini kitabların yazılarını oxuya və Tanrının nə demək istədiyini anlaya bilirdi artıq. Bu hadisəni öz sözləri ilə bu şəkildə açıqlamışdır : “… 42 yaş və 7 aylıq idim. Cənnətin qapıları açıldı və bənzəri daha əvvəl görülməmiş parlaqlıqda kor edici bir işıq bütün beynimə doldu. Və sonra bütün ürəyimi və köksümü bir alov kimi alovlandırdı, … və birdən-birə kitabların təfsirlərinin nə demək istədiyini anladım …”

hildeqard-rahib%c9%99-b%c9%99st%c9%99kar-h%c9%99kimBəlkə də çox kiçik yaşlardan bəri kilsədə yetişdirilməsi, ailəsindən ayrı qalması və davamlı olaraq ruhani gücləri olduğunun irəli sürməsi psixoloji olaraq Hildeqarda təsir etmiş deyə düşünənlər də var. Bir çox nümunədə Hildeqardın Tanrıdan olduğuna inandığı işarələri aldıqdan sonra hərəkətə keçmək üçün bəzən illərlə gözlədiyi müşahidə edilmişdir. Bu müddət içində öz yazdıqlarına görə tərəddüddə qaldığını və yaşadıqlarının gerçək olub olmadığını sorguladığını dilə gətirmişdir. Rahibə olmasına baxmayaraq Hildeqard çox güclü bir sənətçi idi. Ayrıca, elm adına dünyaya qazandırdığı bir çox Herbal dərman hələ fə istifadə edilməkdədir.

Hazırladı: Vüsaləddin Rüstəmov

Beyenmeler
0   3  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +9 (from 9 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus

TANRI VƏ İNSAN

Xüsusi

tanrı-insanBizi bir tanrının yaradıb yaratmadığını bəlkə də heç bir zaman bilməyəcəyik. Yalnız  bəzimiz tanrının varlığına, bəzimiz də yoxluğuna inanacağıq. Amma qəti olan bir şey var ki, içimizdən bəziləri tarix boyunca bir çox tanrılar yaratmışdır. O qədər tanrılar var ki, içlərindən biri həqiqət olsa belə, bizim bütün insanlıq olaraq ona isabət etməyimiz bir lotoreya çəkilişindəki qədər aşağı bir ehtimal olardı hər halda. Yaxşı, XXI əsr insanları olaraq biz yeni bir tanrı profili çəksəydik, onu necə çəkərdik? Hamımız tək bir tanrı imici yaratma mövzusunda uzlaşsaydıq belə, eyni tanrını 7 milyard insanın 7 milyard fərqli şəkildə təsviri təəccüblü olardımı? Bəzimiz tanrının ədalətli olduğunu vurğulayar, hətta onu ədalətli olmaq məcburiyyətində buraxardıq, amma əlbəttə öz anladığımız adilliklə. Doyumsuz təbiəti önə çıxmış kəslər tanrını comərd bir varlıq olaraq xəyal edə bilərdi. Onlar istədiyi hər şeyi bağışlamaq məcburiyyətində olan bir tanrı profili çəkərdilər. Bəziləri sevgi və şəfqət işığı, bəziləri hökmran və qorxuducu, bəziləri sirrli, bəziləri isə yoldaş kimi aramıza qatılan bir tanrı təsviri edə bilərdi.

Nəfsani olaraq təmizlənmiş, həqiqi və obyektiv düşünən bir zehin də bir növ tanrı sayıla bilməzmi? Hər cür ənənədən, ideyadan, idealdan asılı olmayan düşünmə gücü də tanrısayağı bir hərəkət ola bilməzmi? Bizə dinlər tərəfindən izah edilən və min illərdir var olduğuna inanılan tanrı da eynilə belə azad bir varlıq deyilmi? Limitsiz gücə sahib olan o tanrını bağlayan bir qanun, hərəkətlərini məhdudlaşdıran bir əxlaqi mühakimə və yoxlama varmı? Yoxsa tanrısayağı gücün özüdürmü əxlaqı təyin edən? Dindar və könüldən bağlı olan biri: “Belə bir şeyi tanrıya yaraşdıra bilmədim, bunu ondan gözləməzdim, bunu etməyə haqqı yox idi”, ya da “bunu əsla edə bilməz, etməməlidir” deyə bilərmi? İnanca görə tanrını bağlayan, məhdudlaşdıran heç bir şey ola bilməz. Qərarlarında və hərəkətlərində tamamilə azaddır. Eynilə biz insanlardan bəziləri kimi… Onsuz da tanrıya inanan insanlar, dünyadakı hadisələri tanrıyla əlaqələndirdikdə tanrının nə qədər azad və əsassız olduğunu, istədiyini etdiyini görə bilərsiniz. Tanrının mərhəmətli və qoruyucu olduğunu söyləyərlər, amma 3 yaşında bir uşağın təcavüzə uğrayıb öldürülməsi qarşısında belə bir qoruyuculuq görə bilməyincə axirətdə mütləq ədalətin yerini tapacağını, o uşağa bunu edəni tanrının cəzalandıracağını söyləyirlər. Bunun üçün yalnız bir az gözləmək lazım olacaq. Qiyamət qopana qədər… Amma dünyadakı insan məhsulu olan hüquqa gəldikdə isə bir az uzun sürən işlə əlaqədar olaraq “gecikən ədalət, ədalət deyil” deyirlər. Nəticədə, tanrının vəkilliyini edənlərə tanrının ziddiyyətləri bulaşır.

aciz tanrıQədri-mütləq (mütləq güc, hər şeyə gücü yetən, hər şeydən məsul olan) bir tanrını müdafiə edən insan çox vaxt çətin vəziyyətə düşür. Dünyadakı insan qaynaqlı pisliklərə görə hər nə qədər insanı günahlandıraraq və işin içindən çıxa bildiklərini düşünsələr də, təbiət qaynaqlı pisliklər mövzusunda bir xeyli çətinliyə düşürlər. Şiddətli bir zəlzələdə, ya da bənzər şəkildə dağıdıcı digər təbiət hadisələrində uşaq-muşaq, yaşlı gənc bir çox insanın ölməsini belə bir tanrıyla əlaqələndirmək, içindən çıxılması çətin bir paradoksdur. Zehni, ya da fiziki əlil doğulan körpələr də eləcə. Bütün bunların səbəbi əgər tanrıdırsa, ilk ağla gələn onun bir də ədalətli və mərhəmətli olmadığıdır. Bu çıxmazın ən sonunda çarəsizliyin dəlili olan bu sözlər tökülür dillərindən: “Tanrının niyə belə etdiyini bizlər məhdud ağlımızla bilmərik. Onun mütləq bir bildiyi vardır. Bizə pis kimi görünən şeylər əslində bəlkə yaxşıdır. Orada ölən uşaq yaşasaydı, bəlkə də irəlidə Hitler kimi bir zalım olacaqdı, bir çox insan öldürəcəkdi” kimi fantastik qurğulara yönələrək daha betər batırlar. İnsan qaynaqlı pisliklərdə isə insanı günahlandırmaq ən asanıdır. Allah müdafiəçilərinə görə pislik edən insana mane olmayan tanrının məsuliyyəti, ya da günahı yoxdur bunda. Çünki tanrı azad iradəyə müdaxilə etməz. Amma insanı cəhənnəmlə qorxutmaqdan da çəkinməz. Digər tərəfdən yaxşılığı seçənlərə bir mükafatı da vardır. Bunlara baxmayaraq azad iradədən bəhs edirlər. Qorxuyla toqquşmuş bir zehindən nə qədər azad iradə çıxa biləcəyini bilməzlər. İnsanların; sırf cəhənnəm qorxusundan ya da sırf cənnət arzusundan ötrü yaxşılığı seçmələrinin səmimiyətsizliklə bağlılığından xəbərsizdirlər.

Allah özünü çarəsizcə müdafiə edən inanclı insanlara çox şey borcludur. İnanclı insanlar da tanrını ikinci plana atıb onun yer üzündəki səhvlərini düzəltməyə çalışan inancsızlara borclu qalırlar. İnanclılar təbiət hadisələrini tanrının bir cəzası, ya da xəbərdarlığı olaraq görüb bundan lazımlı dərslər (tanrıya daha çox ibadət edib səbr etmək) çıxarılmalı olduğunu söyləyərkən; tanrını hər işə qarışdırmayan və bunu adi bir təbiət hadisəsi olaraq görən elm adamları da başqa cür dərslər çıxarıb, lazımi tədbirlər görülməli olduğunu söyləyirlər. İronik olan budur ki, elmi və elm adamlarını tanrı düşməni olaraq görən din adamları ümumiyyətlə onların kəşflərindən faydalanmaqdan da çəkinməyiblər. Paratoner icad ediləndə ilk istifadə edən təşkilatlar arasında Almaniyadakı bəzi kilsələr vardı. Bir qismi isə ildırımın tanrıdan gəldiyinə inanmağa və yenə tanrıya güvənməyə davam etmiş; ancaq paratoner istifadə edən kilsələrin zərər görməyib, özlərininki zərər görəndə istifadə etməyə məcbur qalmışlar. Hal-hazırda İslam dünyasında da bənzər bir vəziyyət var. Qərbin dinsiz və əxlaqsız olduğunu, tanrının düşməni olduğunu, özlərinin isə əxlaqlı və namuslu insanlar olaraq bütün dünyaya dinclik və xoşbəxtlik gətirə biləcəklərini söyləyirlər. Ancaq nədənsə özləri dərhal heç bir şey icad etməyib o əxlaqsız (!) Qərbin tapdığı və çıxardığı hər şeyi satın alıb istifadə edirlər.

tanrı və insan-allahHəmişə bir tanrı axtarışında olanlardan, hər cür qəribə və axmaq hadisəni (sadə bir beyin oyunu olan yuxuları belə) bir şəkildə tanrıyla əlaqələndirməyə çalışanlardan soruşmaq istədiyim əsas sual budur: Elmi kəşflər  edən insan zehni də bir növ tanrılıq sifəti olmazmı? İnsan təbiətlə döyüşüb böyük ölçüdə onu nəzarət altına almasaydı, bu gün insanlar olaraq dünyada hələ var ola bilərdikmi? İlk olaraq necə var olduğumuzu qəti olaraq bilmirik, amma bu günlərə gəlməyimizi bir az da özümüzə borclu deyilikmi görəsən? Öz-özümüzün varlıq səbəbi ola bilmərikmi? Təbiətə bəzən etikadan kənar müdaxilə edən və təbiətin həssas nizamlarıyla oynayan insan da bir tanrı sayıla bilməzmi? Canlılara genetik müdaxilə yolu ilə “əcaib” deyə biləcəyimiz canlıların meydana gəlməsini təmin edən insan da bəzən nə etdiyini bilməsə də, tanrısayağı bir hərəkət etmirmi? Təbiətlə qaranlıq oyunlar oynayarkən ona verdiyi qorxunc bio-kimyəvi zərərlərlə bir canlı növünün populyasiya artımına səbəb olub bir dəyərinin yox olması nəticəsinə varanda o canlıların gözündən baxanda insan da bir tanrı sayıla bilməzmi?

İnsandan başqa bütün canlılar təbiətə uyğundur, təbiətə uyğunsuzluğu olan tək canlı insandır. Var oluş istiqamətiylə təbiətə uyuşa bilməyən insan, zəkasıyla təbiəti özünə uyğunlaşdırmağa, özü üçün yaşana bilər bir yer halına gətirməyə məcbur qalmışdır. Nəticədə insanın minlərlə ili, vəhşi və mərhəmətsiz təbiət qarşısında var olma mücadiləsi ilə keçmişdir. Bu gün isə təbiətlə döyüşüb nəzarət altına alma səyini də geridə qoyduq, artıq təbiəti şəkilləndirməyə başlayırıq. Kök hüceyrədən orqan yarada bilirik və orqan nəql edə bilirik. Genetika elmindəki inkişaflarla genetikası dəyişdirilmiş canlılar yarada bilirik. Yenə genetika sayəsində əlil doğulacaq bir körpəni əvvəlcədən təsbit edib lazımlı müdaxilələri edə bilirik. Bütün bunların etik istiqaməti, təbiətə və insana faydası, zərəri müzakirə oluna bilər. Ancaq nəticədə, bu gücə zəkamızla çatdıq. Yenə eyni zəkayla elmdəki səhv addımları və etik pozuntuları aşkar edib doğru istiqamətə yönələ bilərik. Nəticədə, bu kainatı bəlkə bir tanrı yaratdı, lakin onu artıq biz şəkilləndiririk. Allah buna mane olmadığına görə, güman ki, o da bu vəziyyəti problemə çevirmir.

Mənbə: tanrivarmi.blogspot.com
Hazırladı: Aygün Ələkbərzadə

Beyenmeler
0   4  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +11 (from 11 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus

ELMLƏ DOLU DÜNYADA ELMSİZ OLMAQ

insanın inşaasıİnsanın ən böyük problemi elmlə əhatələnmiş dünyada elmsiz, informasiyasız qalması, habelə, bunun fərqində belə olmamağıdır. Çünki informasiyanın onun özündə irəliləmə yaratmadığını, hissi ehtiyaclarını qarşılamadığını hiss edən hər şüurlu varlıq bunu dəyişdirmək üçün həsrətlə və səylə, pərdələnmiş gerçək bilginin axtarışına başlayacaqdır. Başlamırsa, demək halından məmnundur, durumunu kafi görməkdədir, bildiklərinin kənarında sonsuz biliklər olduğunu düşünə bilməyəcək qədər  qavrayış sahəsi dardır.

İnsanlıq minlərlə ildir uyudulmaqdadır. Bəzən görə biləcəkləri həqiqətlər açıqlıqla ifadə edilərkən onlar özlərini  bütün bunlardan məhrum buraxmaq inadındadırlar və beləcə həyatlarına davam edərlər. İnsanın ilk yaradılışındakı böyüklüyünü yenidən əldə etməkdə bilgisiz, istəksiz və çətinliklər içində olması, hətta elə şərtləndirilmiş həyata, bir sıra güclərə  aludə olması, Tanrısal məlumatın insanlıq üçün bu günə qədər bildirilmiş informasiyalarla hər şeyin çözüldüyünü, bütün sualların cavab tapdığını, yaşam tərzlərinin qaydasında getdiyini düşünür və buna inanır.

İnsan təmtəraqlı rəhbərlik mərkəzlərində insanlar, bəzəkli geyimlər içindəki nüfuzlar  tərəfindən yönəldilmiş, hər zaman  nəzarət altında tutulmuşdur. Bəzilərinin böyük maraqları üçün, bu dünyanın hər yerində həmin marağa xidmət edən hər təlimdə belədir. İdarə olunan insan, ona təqdim olunanla kifayətlənər, axtarmaq, daha çoxunu istəmək ehtiyacı hiss etməz. Bu da yaradılışın möhtəşəmliyini, ağlasığmaz böyüklüyünü və onu Yaradanın böyüklüyünü görməməzlikdən gəlmək, hətta dolayı yolla şüursuzca inkar etmək deməkdir.

insanlar uyudulmaqdadırAmma, həyat insanın insan modeli olaraq yaradılmadığını, dəyər və funksiya baxımından çox fərqli və böyük olduğunu göstərir. Çağ bunu reallaşdıracaq çağdır, zaman bu zamandır.

İnsanın bu gün iki  DNT  zəncirinə sahib olduğu məlumdur. Elm tərəfindən bu zəncirdəki şifrələr həll edilməyə çalışılır. Elm, əslində  insanın iki yox,  on iki DNT zəncirinə sahib olduğunu deyir.  Başlanğıcı belə möhtəşəm olan insan deyilən varlıq, davam edən zaman içində özünün DNT- nin dağılmasına səbəb olmuş və varlığını iki  DNT-nin şifrələriylə davam etdirməyə məcbur buraxmışdır, buraxılmışdır. Bu əməliyyat əsnasında xüsusi DNT-nin qəlibi insan hüceyrələrində qalmış amma funksiyasını itirmiş və məlumatdan uzaqlaşdırılmışdır. Kainatda var olan hər varlıq bizim kimi maddi qidalarla bəslənməz. Əslində insan da şüur enerjisiylə bəslənməkdədir, amma bədəni onu saf halıyla işləyəcək quruluşda olmadığı üçün maddi bir vasitə istifadə etmək məcburiyyətindədir. Hər canlı özünə görə şüurludur. Halbuki bəzi aktivlərin buna ehtiyacı yoxdur. Saf şüur enerjisi onların qidasıdır. Bu varlıqlar həm işığın həm də qaranlığın varlıqları ola bilər və onlar da təkamül etmək ehtiyacı hiss edirlər.

İnsan irqi, bu dəyişmənin sonunda yalnız həyatda qalacaq və üst məlumatlardan uzaq yaşayacaq dar bir həyatı davam etdirməyə başlamış, bu qıtlıqda özünə verilən məlumatlar nisbətində bir inkişaf içində yaşamağa məcbur buraxılmış yerdə kölələşdirilmişdir. Bu, həmin əməliyyatları edənlər üçün əhəmiyyətli idi, çünki özləriylə eyni məlumatlara sahib olub idarə edildiyini, kölələşdirildiyini fərq edən lakin şüur açıqlığına hələ çatmamış insan ancaq əslindən uzaqlaşdırılaraq nəzarət edilə bilərdi, bu üsul dünyada hələ də etibarlıdır.

1382121632_65Çoxallahlılıq dövrləri insanı kölələşdirərək təbiətdən qoparma, əslində aid olduğu bütünlükdən uzaqlaşdırma və bir fərqli dəyərə tapınmasına yol açma dövrüdür. Göydən gələn tanrılar, işıq toplarıyla, yüksək titrəşmələriylə və möcüzələri ilə insanları təsirləndirdilər. Kimisi insanlığın xeyirinə çalışarkən əksəriyyəti davaçı, qısqanc, mərhəmətsiz, insan qızları ilə əlaqəyə girib gen dəyişmələrinə səbəb olan, duyğudan xəbərsiz, bir-birləriylə belə dolana bilməyən və o günə qədər çox daha yüksək duyğu ilə yaşayan insana, fərdi sahib olma ehtirası səbəbindən onun istəklərini necə əldə edilə biləcəyini aşılayan, ona qazanmaq üçün müharibə etməyi öyrədən, bir-birləriylə də mənfəətləri üçün muharibə etməkdən çəkinməyən insan beyninin yaratdığı qəribə tanrılar.

İlk tanrıların bu gün dünya üzərində təsvirlənmiş heç bir görünüşləri yoxdur. Onlar ilk mədəniyyətləri qurmuş amma o böyük mədəniyyətlər keçmişin ani qaranlıqlarında itmişdir. Misal, Atlantidadakı Mu və Lemurya. Əvvəlki böyük mədəniyyətin bu gün cənub buzlaqları altında olduğunu izah edir. Bəlkə də qütb dəyişməsində buzlaqlar əriyib bəzi qalıqlar aşkara çıxdığında, insanlıq keçmişinin daha köhnə dövrlərinin yaxın şahidi olacaqdı. Bilinən tariximizdəki tanrılar əvvəl yaradılışı zənginləşdirmək, sonra da onun möhtəşəmliyini öz xidmətlərində istifadə üçün gəlmişlər. Əslində, bu gün onların  çoxu heç də tapınılacaq olmayan varlıqlardır. “Amma, insandan çox daha güclü və fərqli xüsusiyyətləri var, elə isə onlar tanrıdırlar!” Bu anlayışı ustaca insanların zehninə işlədilər və manipulyasiyaya başladılar. Halbuki insanı sevgisiylə ən mükəmməl şəkildə yaradan İlk Yaradıcı Tanrı bu gün də  bilinməyən Tanrıdır. Mifologiya, iz buraxmaq istəyən çox tanrılı dövrün insanlığa özünü unutdurmamaq üçün hədiyyəsidir.

Adəm və Həvva“Adəm və Həvva” hekayəsindəki “insanlığın böyük enişi” bəhsilə DNT-nin dağıdılmasına səbəb olan dövrün – insanların bütün yüksək xüsusiyyətlərini itirdiyi zamanın başlanğıcı, cənnətdən qovulmaq simvolu ilə – insanın yüksək tezliklərdə, gərçək məlumatlardan məhrum buraxılması və yenidən ilk yaradılışındakı mükəmməlliyə çata bilməsi üçün maddi dünyada təcrübələrə girişməsini izah edər. Biz Adəm və Həvva simvolunun məhsullarıyıq. Məlumatlar, on üçüncü Adəm və Həvva nəsli olduğumuzu söyləyir. Adəm və Həvva Yaradılış planının dünya üzərindəki qadın və kişi enerji təcrübə fiqurlarının əsl olan yaradıcı, enerjinin iki qütbünün bütünləşdiyində meydana gələcək üçüncü bir yüksək nöqtənin əldə edilməsi üçün ahəng və tarazlıq içindəki aktdır.

Bu zamanda insanlıq bədənsəl və ruhi sistemsəl yardımlarla reallaşacaq on iki zəncirli xüsusi DNT- sinə qovuşmaq üçün hazırlanmadadır,  Zehni, bədənsəl və duyğu ölçüsündə reallaşan bu hazırlıq, enerjiyə qarşı olan zehinlərdə böyük təxribat edərkən onu qarşılamaq və bəzəmək üçün lazım olan addımları atan varlıqlara yalnız sevinc və sevinc gətirəcək. Bunun üçün – insanın qaranlıqdan və sərhədlənmiş həyatdan xilas olması üçün insanlığa çox şey öyrədilməkdədir. Gələcək olan işıqdır, çünki işıq məlumatdır, qaranlıq məlumat yoxluğudur.

Dəyişməlidir insan! – ilk yaradılışındakı özə qovuşmaq üçün!  O bilinməyən Tək Tanrı bunu murad etmişdir və buna görə də insanın yaradıcı (inşaedici ) tanrılara insanın orjinala  dönməsini təmin edilməsi üçün insanların onlara inanmasına icazə vermişdir.

Kiçik hərflə yazılan tanrı, O bilinməyən Tək Tanrı deyil. Ondan işıqlanan yaradıcı varlıqlardır, eynilə insana da başda verilmiş olan işıq kimi…

Mənbə: http://www.dostsite.org
Hazırladı:  Fidan Eyvazzadə

Beyenmeler
0   4  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +14 (from 14 votes)

Fidan Eyvazzadə

Fitret.az yazarı. Müəllim.

 
Facebook

CƏNNƏTDƏN QOVULMA ƏHVALATININ SİRRİ

Cənnətdən qovulma əhvalatının sirri…

Bu əhvalat mənə Allahla əlaqənin itirilməsindən danışır. Bu, günah da deyil, əslində, əngəldir. İnsan özüylə Allah arasında əngəl yaradır. Günah sözü problemə dönüşdü. İnsanlar bir-birini və digərlərini o dərəcədə yarğıladılar ki, sonra Haqqa doğru gedən yolu tapmaz oldular. Əngəl isə aradan qaldırıla bilər. Özün yaratmısan, özün də aradan qaldıracaqsan. “Günah” sözünü insanlar bərəlmiş gözlərlə deyirlər. Və bunun özü də ayrıca bir əngələ dönüşüb indi. Cənnətdən qovulmağı belə anlayıram:

cənnətdən-qovulmaCənnətdən qovulmaq, yəni ruhun cənnətindən qovulması, rahatlığını itirməkdir. İnsan öz rahatlığını o zaman itirir ki, Allahla öz arasında əngəl yaradır və daxili cənnətindən qovulur. Böyük faciə olmayıb. Azadlığın təhlükəsi aşkarlanıb. Yol varsa, yoldan çıxma da vardır. Azmaq – tapılmaq öyrədir. Yıxılmaq – qalxmaq. Bəli, insan doğru yoldan aza bilər. Nəfsi onu yanlış macəralara da yönəldə bilər. “Cənnət meyvəsi” pritçasından insan bunu öyrəndi. Lakin bu onun təcrübəsidir. Adəm həm də öz təcrübəsində tövbə etməyi, geri qayıtmağı da öyrənmiş oldu. Beləcə, hər bir insan da öz həyatı boyu bu əhvəlatı dəfələrlə yaşamış olur.
Günah, arxasınca cənnətin itirilməsini gətirir. Cənnəti itirmək ağrısı onu yenidən tapmaq qətiyyəti yetişdirir. Bu, insan həyatının ən əhəmiyyətli təcrübəsinin psixoloji təsviridir.

Müəllif: Müşfiq Şükürov (İctimai TV, “Din və Cəmiyyət” verilişindən çıxışı)
Hazırladı: Nərmin Heydərova

Beyenmeler
0   4  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +24 (from 24 votes)

Nərmin Heydərova

Fitret.az yazarı. Müəllim.

 
Facebook