TƏRİF VERMƏK

Aristotel-tərif“Tərif verməkdən çətin heç nə yoxdur.” Platon
“Sən mənimlə söhbət etmək istəyirsənə, gərək terminlərinə tərif verəsən.” Volter

Bir çox hallarda dialoq və müzakirələrdə mübahisələr qaçılmaz olur. Əgər dialoq və müzakirələrdə yaranan mübahisələrin ümumi motivinə diqqət etsək, görərik ki, anlaşılmazlıqlar əsasən terminlər və terminlərə yüklənən subyektiv mənalandırmalardan doğur. Müzakirənin daha anlamlı və faydalı olması üçün istifadə olunan terminlər müzakirənin sujetinə uyğun olaraq ortaq anlama gətirilməli və ifadə məntiqi müzakirənin həllinə yönəlməlidir.  Ciddi mühakimə zamanı hər bir termin əsaslı şəkildə öyrənilməli, səlis ifadə edilərək dəqiq tərifə tabe tutulmalıdır. Beləliklə, müsahiblər tərif vermə işinə nə qədər diqqət etsələr, mübahisələrin də bir o qədər azaldığına şahid ola bilərik. Bəli, Platon demiş, bu çox çətin bir prosesdir. Amma hər dəfə buna nail olduqca gələcək məsələ həlləri və müzakirələrin yükü nəzərə çarpacaq qədər azalır.

Hələ çox qədimlərdən, antiq fəlsəfə çağlarından bu məsələ diqqət mərkəzində olmuşdur.
Sokrat tələb edirdi ki, insanlar işlətdikləri terminlərə tərif versinlər, ifadələrini sadələşdirsinlər və bir əsasa dayasınlar. Təbii ki, bu, bir çoxlarını hövsələdən çıxarır və əsəbləşdirirdi. Çünki insanlar ümumi fikirlərini ifadə edərkən işlətdikləri ibarələrə bir o qədər də çox əhəmiyyət verməyərək fikri tamamlamağa cəhd edirdilər. Bu indi də belədir.
Platonda hər bir anlayışı mütamadi təmizləmək, zərifləşdirmək, xalisləşdirmək meyli vardı. Baxmayaraq ki, ümumi yaradıcılığında mifik və ədəbi çalarlar vardı. Hətta Platon haqqında belə bir fikir söyləyirdilər ki, o, nizamsız və qaydasız ruh sahibidir, mif libasını çox tələskənliklə əyninə keçirir və həqiqətin simasını gözəllik duvağı ilə son dərəcə ustalıqla örtür. Bəlkə də öz dövrü üçün bütün bunlar hər hansı bir tərif, yığcamlaşdırma funksiyası daşıyırdı. Qeyd etmək lazımdır ki, Platon düşüncə məktəbinə çoxlu əsaslar və bazalar, metodoloji çıxışlar bəxş etmişdir.
məntiq-tərifAristotelin tərif anlayışına münasibətini onun məntiq elmində daha aydın görmək olur. Aristotelin təriflər haqqında traktatı onun məntiqinin hansı mənbələrdən bəhrələndiyini ortaya qoyur.  Hər hansı bir obyektə və ya hər hansı bir terminə tərifi biz necə verməliyik? Aristotel cavab verir ki, istənilən normal tərif 2 hissədən ibarət olmalıdır.
1. Obyekt, aid olduğu səciyyə qrupuna və ya sinfinə aid edilir.
2.  Obyekt, daxil olduğu qrupa aid digər üzvlərdən fərqli əlamətlər üzə çıxarılır.
Məsələn, insan anlayışına tərif verərkən ilk öncə onun canlı olduğu qeyd edilir. Sonra isə insanın digər canlılardan ən böyük fərqi olan zəka ortaya qoyulur. Bu minvalla, Aristotelin sisteminə görə, İnsan- zəkaya malik canlıdır. 

Tərif vermə prosesi düşüncənin itilənməsinə, təfəkkürün zənginləşməsinə və elmin inkişafına böyük təkan verir. Bəli, düşüncə və təfəkkürü amansız sınaqlara qoyur, əldə edilmiş hər hansı bilgi asanlıqla təkziblə üzləşir, suallar yağdırılır və ən səlis ifadəyə qədər ağrılı, sancılı bir doğuş prosesi yaşanır, sanki. Amma nəticə etibarı ilə  böyük bir sahənin ifadə asanlığı meydana gəlir və bu özündən sonrakı növbəti etaplara yeni nəfəs gətirir.
Tərif vermə danışıqda lakoniklik, anlama tezliyi və səlis ifadə üslubu yaradır. İlk baxışdan quru yanaşma kimi görsənsə belə, tərif verməklə zənginləşdirilən istənilən müzakirə, faydalılığı və yorucu olmaması baxımından həmişə diqqəti cəlb edir. Və ən əsası, müzakirə zamanı yarana biləcək mübahisə, mübahisə zamanı isə yol verilə biləcək kobudluq və cahillik minimuma endirilir.

Müəllif: Vüsaləddin Rüstəmov

Beyenmeler
0   2  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +12 (from 12 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus

MÜBAHİSƏ NÖVLƏRİ

mübahisə-polemika1. Polemika (yunanca πολεμικά) hansısa konkret sahədə (siyasətdə, incəsənətdə, dində, fəlsəfədə və s.) aparılan söz və fikir çəkişməsidir. Polemika zamanı çəkişən tərəflər yalnız öz fikirlərini və mövqelərini rəgibə yeritmək, onu məğlub etmək istəyirlər. Hətta bu söz yuyancadan “düşmənçilik” kimi tərcümə olunur. Çəkişmədən fərqli olaraq, polemikada tərəflər arasında ziddiyət təşkil edən tezis irəli sürülür və onun ətrafında mübahisələr aparılır. Bu barədə onlar, bir-birlərini eşidərək, növbə ilə çıxış edib öz mövqelərini sübut, rəqibin dəlillərini isə təkzib etməyə çalışırlar.

mübahisə-diskussiya

salam

2. Diskussiya (latınca discussio – baxılma, araşdırılmadır) hansısa çəkişməyə səbəb olan məsələnin müzakirəsidir. Diskussiya yalnız dəlillərin ortalığa qoyulması ilə aparılır. Mübahisəli problemi müzakirə edərkən çəkişənlər öz mövqelərini təsdiq edən dəlillərlə çıxış edirlər. Mətbuatda, yığıncaqlarda, televiziyada və s. gedən ictimai mübahisələri də diskussiya adlanır. Diskussiyaların özəlliyi ondadır ki, orada hansısa bir konkret tezis irəli sürülmür. Bu özəllik onu polemikadan fərqləndirir. Söhbətlər zamanı hansısa mövzular, aktual problemlər müzakirə olunur. Elmi konfranslarda da tezislər irəli sürülmədən çəkişmələr gedir. Çəkişmələrin çeşidləri vardır:

  • Apodikdik diskussiyada tərəflər həqiqəti araşdırırlar;
  • Dialektik diskussiyada həqiqətə bənzərliyə iddia olunur;
  • Eristik diskussiyada bir tərəf rəqibini öz fikrini qəbul etdirməyə çalışır. Sofistikadan fərqli olaraq burada saxtakarlıqlar olmur;
  • Sofistik diskussiyada isə hansı yolla olursa olsun (hətta hilə və saxtakarlıq işlədərək) diskussiyada qalib gəlmək üçün aparılır.

3. Disput (latınca dispute) elmi mövzular üzrə tamaşaçılar önündə açıq çəkişmələrdir.

mübahisə-debat4. Debatlar (ingiliscə debate) tərəflərin üçüncü tərəfi (hakimləri, tamaşaçıları) inandırmaq üçün apardıqları çəkişmələrdir. Bu diskussiyanın bir çeşididir. Debatlər üçün bəlli qaydalar tərtib olunur. Udan və uduzan tərəf tamaşaçıların səsverməsi, yaxud hakimlərin rəyləri ilə təyin olunur. Debatlar televiziya vasitəsi ilə bir çox qərb ölkələrində seçkilər ərəfəsində iddiaçıların arasında keçirilir. Bir çox hallarda şou xarakteri daşıyır.

Mübahisələrin ayrılmaz hissəsi olan məntiq (yunanca – λογική/logike, doğru ağıl yürütmədir) hələ əski Hindistanda, Yunanıstanda və Romada məhkəmələr prosesləri və natiqlik üçün tətbiq edilirdi. Məntiq insanın dillə gərçəkləşən düçüncə fəaliyyətinin üsul, forma və qanunları haqqında elmdir. Onu düzgün düşünmə haqqında elm kimi də tərif edirlər.

Müəllif: Aydın Əlizadə

Beyenmeler
0   2  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +10 (from 12 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus

MÜBAHİSƏ ELƏMƏK

disput-paypal-Çağdaş-mübahiseÇağdaş zamanımızda da mübahisələr, çəkişmələr, ziddiyyətlər yeni formalarla davam etməkdədir. Yeni texniki vasitələr çəkişmələrin daha geniş kütlələr arasında aparılması üçün imkanlar vermişdir. Artıq çəkişmələrə millionlarla insan cəlb olunmuşdur. Hal -hazırda siyasi xadimlər, iqtisadçılar, siyasətçilər, incəsənət adamları, alimlər, filosoflar və başqa sahələrin nümayəndələri televiziya, radio, internet vasitəsi ilə bütün ölkələrdə çeşidli səviyyələrdə mübahisələr aparırlar.

Bununla belə, mübahisələrin mənfi cəhətləri də üzə çıxmışdır. Birinci növbədə çəkişmələrdə məğlub olanlar ağır psixiki zərbə alırlar, qalib tərəf isə heç də həmişə üstünlüyü həqiqəti ifadə etməklə əldə etmir. Mübahisələr fiziki zorakılığa da gətirib çıxara bilər. Lakin onlar olmasa inkişaf da ola bilməz. Hər bir alim tənqid olunduqca inkişaf edir, rəqiblərinə cavab vermək üçün əsərlər axtarır, elmi nəzəriyyələr qurur. Həm də elm adamları arasında mübahisələr zamanı bir-birlərinin mövqelərini anlaması, tanıması prosesi gedir. Onlar bir-birindən çox şeyləri öyrənib öz elmi işlərini təkmilləşdirirlər.

Çağdaş-mübahisəAlimlər üçün elmi və ya fəlsəfi nəzəriyyə yalnız həqiqətin axtarılmasıdır, həqiqətin özü deyildir. Buna görə də nəzəriyyələr arasındakı ziddiyyətlər təbiidir. Çəkişmələr zamanı bu ziddiyyətlər sağlam düşüncəli adamların bir-birinə qarşı dözümlülüyünə, öz elmi və həyat nəzəriyyələrinin təkmilləşdirilməsinə, bütün suallara cavabların tapılmasına gətirib çıxarır. Bununla da elmi nəzəriyyələr yetkinləşir.

Beləliklə, çağdaş mübahisələr çəkişmədə qalib gəlmək, söz ustalığı, şəxsi ambisiyaları təmin etmək üçün deyil, ehkamlardan ayrılıb obyektiv həqiqətin tapılması üçün aparılmalıdır. Həqiqəti axtaran adam heç vaxt çəkişmədə öz dediklərini yeganə həqiqət saymaz, rəqibinə qəzəblənməz, təkəbbürlük göstərməz. Həqiqət rəqibində varsa, onu qəbul edər. Buna görə də hər adamla mübahisəyə girmək olmaz.

Həqiqətin araşdırılmasını heç də hamı istəmir. Çox vaxt buna onların bilikləri, səviyyəsi və tərbiyəsi imkan vermir. Nadanlıq hətta yüksək elmi, siyasi və iqtisadi rütbələrə çatmış adamlarda da ola bilər. Eyni zamanda hansısa bir sadə əkinçi, fəhlə, sıravi mühəndis müdrik və tərbiyəli ola bilər. Nadanla çəkişməyə girmək özünü hörmətdən salmaqdır, onun səviyyəsinə enməkdir. Çəkişməni yalnız bilikli, tərbiyəli, öz ambisiyalarını və maraqlarını yeritmək məqsədini güdməyən, özünü göstərmək istəməyən, yalnız həqiqəti axtaran adamla keçirmək olar.

Çağdaş-mübahisəLakin bəzi hallarda bu qaydadan istisnalar da ola bilər. Bəzən həqiqət o qədər ucuzlaşır, cəfəngiyat və nadanlıq hər yeri o qədər bürüyür ki, artıq doğru söz, həqiqət, ədalət uğrunda çarpışmaq lazım olur. Bu halda müdrik insanlar, həqiqəti söyləmək üçün hətta alçalmalara və təqiblərə məruz qalsalar belə, doğru sözü deyib nadanlığın, ədalətsizliyin qarşısını imkanları çərçivəsində almalıdırlar. Onların doğru sözünü insanlar eşidib, çox şeylər haqqında düşünə bilərlər. Bununla da cəmiyyət saflaşa bilər.

Bəzi filosoflar bu yolda hətta canlarını da qurban veriblər. Buna ən gözəl örnək Sokratdır. Hətta onu ölümə məhkum edəndən sonra zindandan qaçırmaq imkanı yaranmışdır. Lakin Sokrat qaçmadı. Çünki o, ömrü boyu həqiqət və doğru söz uğrunda çarpışmış, bu yolda lazım gələrsə canından keçməyi insanlara öyrədirdi. İndi o, zindandan qaçsaydı, öz sözlərini təkzib etmiş olardı, özünü insanlar arasında rüsvay edərdi. Buna görə də Sokrat qaçmadı, ölümü qəbul etdi. Beləliklə o, həqiqət, ədalət və doğru sözün şəhidi oldu; həyatı və ölümü ilə əbədi olaraq tarixə düşdü. Sokratın həyatı və ölümü nadanlığın, lovğalığın, təkəbbürün, savadsızlığın, fırıldaqçılığın üzərində qələbə rəmzinə çevrilmişdir.

Çağdaş-mübahisəBeləcə, doğru söz və həqiqət heç də hamının xoşuna gəlmir, özəlliklə də bizim zamanımızda. Bu gün bütün dünyada yalnız şəxsi maraqlar ortalığa qoyulur, əxlaqi və mənəvi dəyərlər ucuzlaşır, həqiqət deyil, hansısa şəxsin iqtisadi və siyasi maraqları güdülür. İncəsənət, elm, savad, istedad, peşəkarlıq, əxlaq və başqa bu kimi kateqoriyalar yalnız piarla, reklamla, səs çoxluğu ilə dəyərləndirilir. Bu şəraitdə həqiqət ucuzlaşıb ortalıqdan çıxmış olur. Yalnız az saylı müdrik insanlar hələ də öz şəxsi təşəbbüsləri ilə onu araşdırır və doğru sözü şəxsi maraqlardan üstün tuturlar. Bu da onların təbiətindən irəli gəlir. Onlar, sadəcə, kütlənin, səs çoxluğunun, güc sahiblərinin, pullu adamların arxasınca getmirlər, həqiqəti axtarırlar. Bu adamlar, Sokrat kimi, lazım gələrsə yoxsulluğa və təhqirlərə dözməyə hazırdırlar. Onlar həqiqəti yüksək tutur, yalnız onu tanıyırlar.

Müəllif: Aydın Əlizadə

Beyenmeler
0   2  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +10 (from 10 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus

15 DAŞ OYUNUNDA 16-CI DAŞ

adəm-iblis-kəşf

Və o çatışmayan yerdən istifadə edərək bütün həyat düzənimizi qururuq.

Həyat fəaliyyətimizin nə qədər genişlənməsinə baxmayaraq, daim bir yerlərdə boşluq hiss edirik. Sanki nəsə çatmır. Bu belə olmalıdırmı, ya biz nəyisə düz etmirik görəsən? Bu haqda çox düşünmüşəm mən. Gəldiyim qənaətə görə bu boşluq labüddür və bir funksiyası vardır. Əslində, inkişaf dediyimiz şey də elə buradan başlayır. Qüsurlu haldan daha yaxşısını düzəltmək və müqayisəli baxış bucağı formalaşdırmaq. Bunların cəm adı çatışmamazlıqdır. Və o çatışmayan yerdən istifadə edərək bütün həyat düzənimizi qururuq.

Bu 15 daş oyununa bənzəyir. O vaxtlar belə bir oyun var idi:
Əl boyda bir qutuda 16 xanaya 15 rəqəmdən ibarət pərakəndə şəkildə daşlar yerləşdirmişdilər. Qalan o bir boşluqdan istifadə etməklə o rəqəmləri ardıcıl düzmək lazım idi. Boş qalan 16-cı xananın anlamı nədir?
Quranda insanlıq obrazı kimi təsvir olunan Adəm və onunla birgə İblis (ümidsizlik) dialoqu qurulur. Adəmi yer üzündə memar olaraq vəzifələndirilir, inkişaf və təkamülə yol alır. Bəşər halında ikən qan tökən və fitnə salaraq yaşayan bu varlıq anlam və dəyər (ruh) sayəsində insanlıq tarixinə qovuşur.
Və bu zaman mələklər buna etiraz edir, sanki. Bu zaman Adəm meydana çıxır və kəşf etmə, ortaya çıxarma, istehsal etmə qabiliyyətinə görə ən dinamik olduğunu sübut edərək qalib olur.

Bircə İblisi (ümidsizliyi) özünüzə təslim etməyin...

Bircə İblisi (ümidsizliyi) özünüzə təslim etməyin…

Bu zaman mələkə-kələmə (kəlam) çevrilir. Kəlam insanlığı ən böyük silahına çevrilir.
Hər şey Adəmə səcdə edir. Səcdə sadəcə əyilmək deyil, qulluğa girməkdir. Yəni insan məsul olduğu qədər hər şey onun istifadəsinə verilir.
Amma bir şey bu vəhdətə qovuşmur, bir boşluq yaranır sanki. Bu İblisdir, ümidsizlik… Hamı elə bilir ki, İblis Allahın əmrinə girmir. Amma elə deyil… Allah İblisin özünü qəsdən insana təslim etmir. Hər şey, insan qarışıq nizama tabe oldu, təslim oldu. Yeganə şey- ümidsizlik təslim olmadı, çünki Allah belə istədi. O dedi ki:
Məsul ola biləcəyiniz hər şeyi ixtiyarınıza verirəm, bircə İblisi (ümidsizliyi) özünüzə təslim etməyin, ona salam verməyin və ona yaxın olmayın. Bu bir boşluq yaradacaq sizdə, eybi yox. Zatən həyat fəaliyyətiniz bu boşluqdan istifadə etmək və orada qalmamaqla bir düzən yaratmağınızdır.

Müəllif: Vüsaləddin Rüstəmov

Beyenmeler
0   2  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +14 (from 14 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus

DANIŞIĞIN (ÜNSİYYƏTİN) TARİXİ.

 Danışma insanın ən köhnə şüurlu hərəkətidir və şübhəsiz insanla başlamışdır. Əşya hazırlama qabiliyyəti ilə insanı heyvanla ortaq vəziyyətə gətirən nöqtələrdən insanlığı daha üstün bir səviyyəyə çıxaran ən əhəmiyyətli faktor, xəbərləşmədə çox böyük bir mərhələ olaraq qiymətləndirilən danışma (ünsiyyət) olmuşdur. İnsan soyunun ilk və ən köhnə çağlarından bu yana olan hər mövzudakı təcrübəsini nəsildən nəsilə köçürməsində və mədəniyyət meydana gəlməsində danışma şübhəsiz çox qiymətli rollar oynamışdır və oynamaqdadır.

 İnsanı heyvandan ayıran ən əhəmiyyətli xüsusiyyət danışmasıdır. İctimai bir varlıq olması, ya da vasitə və əşya hazırlaya bilməsi kimi xüsusiyyətləri belə insanı heyvandan ayırma mövzusunda danışma qabiliyyətinə bənzər bir şəkildə qiymətləndirilə bilməz. İnsan ruh və

konusma bədən baxımından canlı varlıqlar arasındakı inkişaf xəttində bir özəl xüsusiyyətlərlə ayrılsa belə danışığın rolu çox böyükdür.
Şübhəsiz, ilk insanlar danışmağı bilmədən əvvəl də bir şəkildə razılaşa bilirdilər. Qarınlarını doyurmaq, yatmaq və s. ehtiyaclarını aradan qaldırmaq üçün əl və qollarını oynadaraq, daha sonrakı mərhələlərdə qırıq-qırıq səslərlə bir-birləriylə razılaşa bilir və ehtiyaclarını qarşılaya bilirdilər. Daha sonra danışmağı və sonra da yazmağı öyrəndilər. Beləcə ünsiyyət mərhələ mərhələ də olsa asanlaşmış oldu. Danışmanın qaynağı, (necə başladığı) bu gün belə müasir antropoloji elminin hələ yaxşıca işıqlandıra bilmədiyi və üzərində tam olaraq uzlaşa bilmədiyi bir sirrdir.

 Bəzi elm adamları ilk sözlərin təbiət səslərinin: xışıltı, şırıltı , səs-küy və s. örnək alınaraq öyrənildiyini bildirir. Başqa fərziyələrə görə, səs bənzərliklərindən faydalanaraq bəzi obyekt və vəziyyətlərin təqlid edilməsi nəticəsində danışığın yarandığını söylənilir. Müxtəlif heyvan səslərinin təqlid edilərək inkişaf etdirilməsinin danışmağa gətirib çıxardığını irəli sürənlər də var.

Müasir antropologiya cəmiyyət halında yaşayan, əşya hazırlayıb istifadə edən və bəzi qalıqlara əsasən danışdığı təxmin edilən ilk insana aid izləri M. Ö. 450. 000 tarixinə qədər çıxara bilmişdir. Son araşdırmalar daha əvvəlki tarixlərə qədər uzanır. Hollandiyalı antropoloq Dr. Dubois ilk insan növünün tarixini 800 min il əvvələ aid etmişdir. Antropologiyanın linqvistika budağı üzərində çalışan elm adamları danışma ilə vasitə hazırlama qabiliyyətinin eyni zamanda və birlikdə başlamış ola biləcəyini və bunun ən az iki milyonluq bir keçmişə aid ola biləcəyini irəli sürürlər.

 Danışıq Anlayışı və Tərifi

 Heyvanlar dünyasına gəlincə, heyvanlar, tarix boyunca, artmayan və azalmayan müəyyən və məhdud təqlid səslərlə və hərəkətlərlə işarələşirlər, ancaq buna danışıq deyilə bilməz. Tək insan danışar. Bu qabiliyyət də varisliklə köçürülməz, sonradan öyrənilər və ən əhəmiyyətlisi danışmada şüur işə qarışar.
Danışıq insanlar arası ünsiyyəti təmin edən və izahata yarayan bir işarələr sistemi və təşkilatıdır. Şübhəsiz, danışma gündəlik hərəkətlərlə əlaqədar və bunlara bağlı olaraq başlamış və praktikanın içində inkişaf etmişdir. Bununla qalmamış, şüurlu bir məna qazanmış, praktik həyatın üstündə istiqamətverici, formalaşdırıcı, meydana gətirici xüsusiyyətlərə sahib olduğu aydın olmuş, ədəbiyyat, fəlsəfə və elm səviyyəsində rol alaraq, sivilizasiyaların ən əhəmiyyətli elementi halına gəlmişdir.
Danışıq danışanın başqalarını maraqlandıracağı fərziyyəsi ilə və digər adam ya da kəslərlə bir razılaşma təmin etmək məqsədiylə, düşündüklərini dil və səs qəlibləri halında, xəbərləşmə kanalları vasitəsilə köçürməsi və reaksiyalarını nəzarət edərək, bu hərəkəti inkişaf etdirməsidir. Danışma, davamlı bir düşünmə alış-verişidir. Eyni zamanda fərdi aşan və tarix içində ictimai təcrübə təmin edən bir xəbərləşmə təşkilatıdır. Belə dinamik bir təşkilatda düşüncələrin və duyğuların dilə gətirilməsi kimi aktiv və bunların qəbul edilməsi kimi passiv iki yanlı bir iş vardır. Danışıq artikülasiya, söz, səs, jest, şəkil kimi mərhələlərdən keçmiş və bu gün bunların hamısını birdən istifadə edərək bir bütünlüyə qovuşmuşdur.

Qaynaq: notoku.com
Hazırladı: Naz Ramizqızı

Beyenmeler
0   2  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +11 (from 13 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus