DANIŞMAQ GÜMÜŞDÜRSƏ, SUSMAQ QIZILDIR

Xüsusi

Danışmaq gümüşdürsə, susmaq qızıldır.Susmaq bəzən ucalıq, bəzən nəzakətdir,
Xüsusilə də sevdiklərini incitməkdən qorxursansa,
Susmaq o zaman əbədi zəriflikdir.

Susmaq da danışmaq qədər önəmli olur bəzən. (Nuri Pakdil)

Danışmaq yaxşıdır, susmaq daha yaxşıdır. İfrata varanda ikisi də pisdir. ( Jean de La Fontaine )

Susmaq, insanı ələ verməyən sadiq bir dostdur. ( Konfutsi )

Ya susmaq, ya da susqunluqdan daha qiymətli bir söz söyləmək gərəkdir.

Danışmaq ehtiyac ola bilər, amma susmaq bir sənətdir. ( Göte )

Gözəldir qarşılıqlı susmaq. Daha gözəli də gülüşmək. ( Nitsşe )

Əgər susssan, danışığın daha işıqlı olar. Çünki sükutda həm səssizliyin işığı, həm də danışmağın faydası gizlidir. ( Şəms Təbrizi )

Əgər soruşsanız ki, “Səssizlik nədir?” .. Cavab verərik: O böyük Ruh’ un səsidir. Yenə soruşsanız: “Səssizliyin meyvələri nələrdir?” Cavab verərik:  ‘Öz özünü idarə edə bilmək, gerçək cəsarət olan mətanət, səbir, təmkin və sayğı.’ »

Susmaq, xasiyyətlərin ən gözəlidir. ( Hz. Muhəmməd )

Bəzən susmaq, söylənilən bir çox sözdən daha çoxunu ifadə edər. ( Montesquieu)

İnsanlar necə danışmaq lazım olduğu barədə dərs alarlar, amma ən böyük elm, necə və nə zaman susmaq gərəkdiyini bilməkdir. ( Lev Tolstoy )

Dayan, dinlə. Durmadan danışsan, heç bir şey eşidə bilməzsən. ( Qızıldərili atasözü )

Sənə səssiz qalmaq qabiliyyəti bəxş edilib, Watson. Bu səni çox dəyərli bir dosta çevirir.   ( Sherlock Holmes (2009) )

Bir insan, söylədiyi şeylərdən çox söyləmədikləri ilə də insanlaşar. ( Albert Camus )

Uşaqlarınıza dillərinə hakim olmağı öyrədin, danışmağı necə olsa öyrənəcək. ( Benjamin Franklin )

İnsanlar susaraq da danışa bilərlər.

Alışmışıq hər qabağımıza çıxan uyğun olmayan sözlərlə danışmağa. Susaraq dinləmək gərək həyatı, təbiəti, özümüzü. Susmaq çarəsizlik deyil, gözəl olanı tapmaq və lazım olduğu zaman söyləməkdir.

Danışmağı, fikir bəyan etməyi çox sevərik. Düşüncələrimizdə haqlı çıxmağı da …. Seçmədiyimiz tək mövzu susmaqdır. Dinləmək, və ya  izləməkdir. (Gerçəkləri görə bilmək, anlaya bilmək üçün)

Susmalı olduğu yeri və zamanı yaxşı bilən insan, ətrafında sevilər və sayılar.

Susmaq.. Yetkinliyin göstəricisi.. böyüklüyün əzəməti.

Susmaq bəzən özünlə danışmağı öyrənməkdir.

Susmaq bəzən susmağı öyrənməkdir.

Hazırladı: Fidan Aslanova 

Beyenmeler
0   3  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +21 (from 27 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

LEV TOLSTOYDAN SEÇMƏLƏR

Lev Tolstoydan seçmələrHeç kim, hirsini udmaqdan daha gözəl bir içki içməmişdir.

Qısqanclıq, insanı alçaldan və kiçildən bir duyğudur.

İnsan, öz dəyərini, ancaq çalışaraq qoruya bilər.

Bütün həyatın boyunca bir məqsədin olsun. Müəyyən bir zaman üçün, gün üçün, ay üçün, il üçün, hətta dəqiqə üçün belə məqsədin olsun.

Düşünməyi öyrənə bilmiş insan, bir şeyə kor-koranə inanmaz.

Zarafat etmək, böyük bir özəllikdir. İnsanları, gözəl bir gülümsətmə qədər heç bir şey bir-birinə yaxınlaşdırmaz.

İki güclü savaşçı vardır. Bunlar, səbr və zamandır.

Bir iş üçün ən yaxşı vaxt hansıdır?
Ən önəmli zaman indidir. Bu an, bir şey edə biləcəyimiz, təsir edə biləcəyimiz yeganə zamandır.
Ən önəmli insanlar kimlərdir?
Ən önəmli insan, o an birlikdə olduğun insandır.
Hər zaman ediləcək ən yaxşı şey nədir?
Ediləcək ən önəmli şey, birlikdə olduğun o insana yaxşılıq etməkdir.

Nə istədiyimi özüm də bilmirdim; həyatdan qorxurdum, qaçıb uzaqlaşmaq istəyirdim amma yenə də həyatdan bir şeylər gözləyirdim.

Dincəlmək, təbiət, kitablar, musiqi… Bunlardır, xoşbəxtlikdən anladığım…

Bir üzün gözəlliyi, təbəssümdə yatır , deyə, düşünürəm: əgər , gülümsəmə üzü daha da cazibəli edirsə, o, gözəl bir üzdür. Əgər , təbəssümə rəğmən üz eyni qalıb dəyişmirsə, adi bir üzdür. Əgər, təbəssüm gözəlliyi pozursa, o üz çirkindir.

Zehin, sadəcə, yaxşı qəlbli insanlarda aydınlana bilər. Bir insan, sadəcə, aydınlanmış bir zehinə sahib olduğu zaman yaxşı qəlbli ola bilər. Bunların biri, digərinə kömək edər.

Gələcəyi barəsində əndişə edərək izlədim öz həyatımı.
Xoşbəxtlik və uğur gözlədim, hər zaman.
İkisini də tapdığım zamanlar oldu, ikisini də itirdiyim zamanlar.
Həyatın mənə lağ etdiyi və mənim həyata lağ etdiyim zamanlar oldu.
Xəyal qurmaqdan belə qorxduğum günlər gördüm.
Bəzən, xəyallarımı belə aşan günlər.
Keçmişi unutmağı öyrəndim, gələcək barəsində əndişə etməməyi.

Ən uca xoşbəxtlik, üç şeylə əldə edilir: çalışmaq, fədakarlıq və sevgi.

Pis insanlar bir-birilərinə necə bağlıdırlarsa və necə bir güc yaradırlarsa, namuslu insanların da eyni şeyi etmələri lazımdır. Bu qədər bəsit.

İnsanların, o qədər arxasınca qaçdıqları, dörd əllə sarıldıqları zənginliyin, iqtidarın; hətta həyatın belə bir dəyəri varsa, o da bütün bu şeylərin atılmasındakı zövqdür.

Çətin zamanlar keçirirsinizsə, sevdiklərinizi itirməkdən dolayı acı çəkir və ya gələcəkdən qorxursunuzsa, həyatın sadəcə indiki zamandan mövcud olduğunu ağlınızdan çıxarmayın, bütün düşüncə və xatirələrinizi indiki zamana yönəldin. Belə etdiyiniz təqdirdə, keçmişə aid bütün acılarınız, gələcəyə dair bütün əndişələriniz yox olar, gedər, xoşbəxtliyi və azadlığı hiss edərsiniz.

Uzaq və imkansız görünən bir şey, bir anda yaxın və mümkün ola bilər…

Evliliyə müqəddəslik verən, sevgidir…

Ən yaxşı şeylər hər zaman gözləmədən gələr. Bir şeyin yaxşı olması üçün nə qədər çalışılsa, o qədər pis olar.

Bir üzün gözəlliyi təbəssümdə yatar.

Cahil ilə mübahisə edərkən ona verdiyin hər kəlmə, ocağa atdığın odun kimidir.

Gözəl bir gülüş, qaranlıq bir evə girən günəş işığına bənzəyər.

Hazırladı: Fidan Aslanova 

 

Beyenmeler
0   4  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +8 (from 8 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

LEV TOLSTOYUN ALLAH ARAYIŞI

 Lev Tolstoyun Allah arayışı“Həyatıma necə son verim?”- deyə düşündüyüm zamanda qəlbim hüzünlü duyğularla dalğalanırdı. Bu duyğulara bir ad vermək gərəksəydi,  “Allah arayışı” deyərdim. Bu düşüncə ilə deyil, duyğuyla aranan bir anlayış idi. Bu bir tərkedilmə qorxusu, bir yalnızlıq duyğusuydu, kainatın orta yerində bilinir bilinməz yardım gözləmək, ümid duyğusuydu. Allahın varlığının isbatlanmasının qeyri-mümkün olduğunu qəbul etmişdim. Çünki, Kant bunu isbatlamış, mən də qəbul etmişdim. Buna rəğmən arayışdaydım. Zamanla yaşamaq üçün ehtiyacım olan şeyi itirirdim. Ruhumu qorxu sarmışdı, dualara sarıldım, ondan yardım dilədim. Duymurdu. Qəlbim onun yoxluğu şübhəsiylə dolmuşdu. Bu dünyadan və məndən qopmuş olan allah bir buz parçası kimi gözlərim önündən əriyib getdi, sonda bir heçlik içindəydim. Yaşam mənbəm qurumuşdu. İntihardan başqa çıxış yolu olmamaq duyğusu, fəqət, ən pisi bunu belə bacara bilmirdim. “Allah yoxdur!” çığırdım özümə, yoxdur, heç bir möcüzə onu isbatlaya bilməz. Çünki, möcüzələr mənim xəyal gücümün məhsulu və üstəlik də məntiqə zidd. Bəs mənim aradığım yaradıcı qavramı? O haradan gəlir? Bu düşüncəylə birgə içimdə yaşam sevinci dalğalanmağa başladı. Çevrəmdəki hər şey yaşam gücü və anlam qazandı. Bu da uzun sürmədi, ağıl öz işini görürdü, sorğulayırdı.

Sonda daxilimə döndüm və orada nələr olur, deyə özümə baxdım. Ölüb dirilməyə dair yüzlərlə olay xatırladım. Anladım ki, mən yalnız inandığımda yaşayırdım, inanmadığım zamanlarda yaşam da yox olurdu. Allahın varlığına dair inancım qalmadığında yaşamla əlaqəli bağlarım da qopurdu. Onu aradığım zaman yaşayırdım. Onda, o vardır. Allahı bilmək və yaşamaq bir ve eyni şeydir. Allah yaşamdır. Allahı arayaraq yaşadığın təqdirdə, yaşam Allahsız olmaz.

Mənbə: L. Tolstoy “Hz. Məhəmməd” kitabı (T. Əliyev, V. Xəlilov, A. Arslan)
Hazırladı: Naz Ramizqızı

Beyenmeler
0   4  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +19 (from 21 votes)

Naz Ramizqızı

Fitret.az yazarı. Tələbə.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebook