OŞO – “KİŞİ” KİTABINDAN SEÇMƏLƏR

Xüsusi

Nəyə görə sevgililər davamlı olaraq bir-biri ilə dalaşır, deyinirlər, bir-birilərini bezdirirlər? Bunun sadə bir səbəbi var, əldə etməyi düşündükləri şeyi ala bilməməkləri. Hər ikisi də dilənçidir, hər ikisi də boşdur.

Və iki imperator, öz qəlblərinin sahibi olan iki insan görüşdüyü zaman, böyük bir həzz vardır. Heç kim başqa birindən asılı deyil; hər kəs azaddır və fərddir, öz mərkəzindədir, öz içində kök salmışdır. O, sevgi olaraq adlandırılan özsuyunun səthə doğru çıxdığı və minlərlə çiçək olaraq açdığı , öz varlığının dərinliklərinə enən köklərin sahibidir.

Sənin özünə qarşı sevgin sənin inkişafın üçün əsas təməl ehtiyacdır. Buna görə də mən sənə təbii olan məncilliyi öyrədirəm.

Sən doğulduğun zaman bir Xristian olaraq, bir Katolik olaraq doğulmadın; sən bir kommunist olaraq doğulmadın. Hər uşaq dünyaya bir tabula rasa olaraq, tamamilə təmiz bir şəkildə gəlir. Onun üzərindən heç bir şey yazılmır – İncil, Quran, Gita, Das Kapital – yox, onun üzərində heç bir şey yazılmır. O özü ilə birlikdə heç bir müqəddəs kitab gətirmir,  saf bir məsumiyyətlə gəlir. Lakin onun məsumiyəti, onun ən böyük dərdi halına gəlir. Çünki onun ətrafı siyasətçi, din adamı, ana-ata, müəllim görünüşündəki qurdlarla əhatəlidir. Onların hamısı sənin məsumluğunun üzərinə atılır. Onlar sənin üzərinə sonradan mirasın olduğuna inanacağın şeyləri yazmağa başlayırlar. Onlar sənin mirasını məhv etmişlərdir. Artıq onlar üçün səni əsarət altına almaq, sənə istədikləri hər şeyi etmək mümkündür.

Fədakarlıq, sadəcə özünü sevməyin bir nəticəsi ola bilər.

İfadə etmək həyatdır, əngəlləmək intihardır.

Tantra mesajı budur: Əngəllənmiş bir həyat yaşama, əks təqdirdə heç yaşamamış olacaqsan. İfadəyə, yaradıcılığa, coşğuya aid bir həyat yaşa. Varoluşun sənin yaşamağını istədiyi kimi yaşa; təbii şəkildə yaşa. Və din adamlarından qorxma.
Sezgilərini dinlə, bədənini dinlə, qəlbini dinlə, zəkanı dinlə. Özünə güvən, içindən gələn, səni hara aparırsa get. Və qətiyyən itməyəcəksən. Və təbii həyatınla içindən gəldiyi şəkildə hərəkət edərək bir gün ilahi olanın qapısına çatmağın qaçınılmaz olacaqdır.

Uşaqlar bir dilemma ilə üzləşirlər. O sevdikləri ilə savaşmaq məcburiyyətindədir və o, onların onu sevdiklərini də düşünür. Lakin onu sevən insanların, özü olaraq onu sevməməyi qəribə bir şeydir. Onlar ona, “Səni sevəcəyik, səni sevirik, amma sadəcə bizim izlədiyimiz yolu təqib etsən, bizim təqib etdiyimiz dini təqib etsən, bizim itaət etdiyimiz kimi itaətkar olsan…” deyirlər.

İçdənlik gözəldir, dürüstlük gözəldir, həqiqi olmaq gözəldir. Sadəcə özün olmaq, gözəl olmaqdır.

Lakin sevgi saxtalaşır. Və bir dəfə sən ucuz növ, plastik növ sevgini öyrəndinsə, o zaman original olanı, gerçək olanı, həqiqi olanı kəşf etmək çox çətindir.

Yolun kənarında eləcə dayan və insanları izlə və onların hamısının yuxularında yeridiyini görə biləcəksən. Hamısı  yuxularında yeriyirlər.
Və sən də eləsən.

Bir insan, heyvanlardan daha aşağı səviyyədə ola bilər və bir insan tanrılardan daha yüksək ola bilər. İnsanın sərhədsiz potensialı var.

Heyvanlar heç bir zaman insandan daha “heyvancasına” bir şey etməyiblər.

İnsan bir heyvandır. Və insanın bir heyvan olmadığı düşücəsi sənin inkişafının önündəki əngəllərdən biridir. Beləliklə, sən, heyvan olamdığın düşüncəsinə qapılırsan və o zaman inkişafın dayanır. İlk oyanış bu olmalıdır:  “Mən bir heyvanam və oyanıq olmalıyam və onun o tərəfinə keçməliyəm.”

Seksi sadəcə heyvani bir şey olaraq adlandırma. Çünki seks sadəcə olaraq, heyvansal ola bilər; bu mümkündür, lakin elə olmaq məcburiyyətində deyil. O daha yüksəyə çıxa bilər, o eşq halına çevrilə bilər, o ibadət halına çevrilə bilər. O sənə bağlıdır.

Seks, kişinin ən böyük köləliyidir. Meditasiya halına girmək üçün hər cür səy göstərməlidir.

Pornoqrafiya, sadəcə insanlar çılpaqlıqlarını təbii olaraq qəbul etdikləri zaman ortadan qalxa bilər.

İnsanların təbii olmaqlarına icazə ver və pornoqrafiya itib gedəcək. Qoy insanlar çılpaq olsun… Ofislərində çılpaq oturmaq məcburiyyətində deyillər; bu qədər həddi aşmağa ehtiyac yoxdur, lakin sahillərdə, çay kənarlarında və ya istirahət edərkən, evlərində rahatlanarkən, bağlarında günəşin altında dincələrkən onlaq çılpaq olmalıdırlar! Qoy uşaqlar, çılpaq ata-ananın ətrafında çılpaq bir şəkildə oyun oynasın. Beləcə, pornoqrafya ortadan qalxacaq. Playbol jurnalına kim, nə üçün baxacaq? Bir şeydən məhrum buraxılıb, təbii olan bəzi maraqlar əngəlləndyi üçün pornoqrafiya vardır…

Bir dəfə öz varlığına güvənməyə başladığın zaman, heç bir siyasətçi, heç bir din adamı səni istismar edə bilməz. İnsan hər zaman qorxu səbəbiylə istismar olunur.

Kişilər çox yaxşı dostdurlar. Qadınlar necə dost olunacağını bilməzlər. Qadınlar üçün başqa qadınları sevmək çətindir. Onlar bir-birilərini çox yaxşı tanıyırlar. Əslində onlar bir-birləri haqqında çox şey bilirlər.

Kişi qadını kəşf etməlidir, qadın kişini kəşf etməlidir.

Kişi və və ya qadın
Hələ də tək başına,
Lakin iki ruh bir araya gəldiyi zaman
Bir sevgili yaranmışdır ( Baul Mistikləri )

Qadınlar bir gündə 24 saat boyunca bir qadının rolunu oynamağa məcbur edilib və kişilər bir gündə 24 saat boyunca bir kişinin rolunu oynamağa məcbur edilib. Bu heç təbii deyil.

Qadın sadəcə onun üçün gözəl deyil: Ona baxan hər kəs üçün, onunla təmas quran hər kəs üçün o gözəldir. Eqoist kişi şovinist zehnində çox böyük bir qısqanclıq ortaya çıxır. Makyavellinin sityasətçilər üçün tövsiyyə  etdiyi şeyi  o, qadınlara edər. Evlilik də bir siyasətdir. Makyavelli ən yaxşı müdafiənin hücum olduğunu tövsiyyə edir. Və Makyavelli, siyasi çevrələrdəki təməl bir gerçəklik olaraq bunu fərq etmədən yüz illər öncə kişi bu fikri əsrlərdir istifadə etməkdə idi.  Harda bir növ hökmetmə varsa, mütləq ən yaxşı müdafiə üsulu hücumdur. Müdafiədə sən onsuz da nəsə itirirsən; sən indinən özünü yenilgiyə uğramış tərəf olaraq qəbul etmisən. Sən sadəcə özünü qoruyursan.

İçindəki qadını tap. Onu qidalandır, doyuzdur, onun inkişaf etməsinə kömək et. Ondan utanma və “Mən kişiyəm” demə. Heç kim sadəcə bir kişi və sadəcə bir qadın deyil; hər ikisi də hər ikisidir. Bu belə olmalıdır: Sənin yarın atan tərəfindən və digər yarın anan tərəfindən yaranmışdır. Sən bu iki enerjinin görüşməsisən. Sən sadəcə kişi ola bilməzsən, sən sadəcə bir qadın ola bilməzsən.

Sən yeni bir kimsə halına gəldiyin zaman, arvadın yeni bir insan olacaq. Sənə qarşılıq vermək üçün elə olmaqlı olacaq. Əvvəl- əvvəl bunun çətin olduğunu düşüncək, çünki bu, hardasa yeni bir ər ilə yaşamaq kimi olacaq. Lakin yavaş-yavaş sən dəyişə bilsən, niyə də o da dəyişməsin deyə düşünəcək. Əsla digəri dəyişməlidir deyə ümid bəsləmə. Hər münasibətdə öz tərəfindən dəyişikliyə başla.

İllər keçmişdir və sən əsla zavallı qadının gözlərinin içinə baxmamısan.

Əgər edə bilməsən, ən azından mış kimi et. Bəzən elə olur ki, mış kimi etməyə başlayırsan və həqiqətən olmağa başlayır.

Meditasiya, özünlə yaşamaq sənətidir. O bundan başqa bir şey deyil, sadə bir şəkildə budur: Coşğu ilə tək başına olmaq sənətidir. Bir meditasiyaçı xoşbəxtlik içində aylarla, illərə tək başına otura bilər. O, digəri üçün alışıb yanmaz, çünki onun daxili xoşbəxtliyi o qədər çoxdur ki, o qədər güclüdür ki, digərini neyləsin? Əgər başqa biri onun həyatına gəlsə, bu bir ehtiyac yox, bir lüksdür. Və mən tamamilə lüksün tərəfindəyəm, çünki lüksün anlamı, əgər o varsa onun dadını çıxara bilərsən və o yoxdursa onun da dadını çıxara bilərsən deməkdir. Bir ehtiyac çətin bir şeydir. Məsələn, pendir çörək ehtiyacdır, lakin bağaçadakı çiçəklər bir lüksdür. Çiçəklər olmadan yaşaya bilərsən, lakin pendir və çörək olmadan yaşaya bilməzsən.

İnsanlar dəyişdiyi üçün, heç kim iki  nəfərin hər zaman birlikdə xoşbəxt olacağına qarantiya verə bilməz. Bir qadınla tanış olduğun zaman, o bir insandır, sən bir insansan. On ildən sonra sən başqa biri olacaqsan. O başqa biri olacaq. Bu bir çay kimidir: Su davamlı olaraq axar. Aşiq olan inanlar artıq mövcud deyil. Onlar artıq orada deyil. İndi, başqa biri tərəfindən verilmiş olan müəyyən bir sözə yapışıb qalmağa davam edə bilərsən, lakin o sözü sən verməmisən.
Gerçək bir anlayış sahibi olan insan əsla sabah üçün söz verməz, o sadəcə, “Bu anlıq” deyə bilər. Həqiqətən dürüst bir insan heç söz verə bilməz. Necə söz verə bilərsən? Sabah kim bilə bilər? Saba gələ bilər də, gəlməyə bilər də. Sabah gələ bilər: “Mən eyni olmayacağam, sən eyni olmayacaqsan.” Sabah gələ bilər: “Sən daha dərindən uyğun ola biləcəyin birini tapa bilərsən, mən daha ahəngli bir şəkildə uyğun olduğum birini tapa bilərəm.” Dünya əngindir. Niyə onu bugün tükəndirəsən? Qapıları açıq saxla, alternativləri açıq saxla.

Eşq başlanğıcda sadəcə şüursuz bir şeydir. O biyolojidir, o dəyərli bir şey deyil

dir. Sadəcə sən onun içinə öz fərqindəliyini gətirdiyin zaman, onunla bağlı daha çox və daha çox meditasiya edən halda olduğun zaman, o dəyərli hala gəlməyə başlayar. O yüksəklərə doğru uçmağa başlayar.

Bir kişini aldatmaq asandır, çünki o intellekti ilə yaşayır; bir qadını aldatmaq çox çətindir, demək olar ki, qeyri-mümkündür. Çünki o, sezgiləriylə yaşayır.

Hazırladı:  Fidan Aslanova

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: 0 (from 0 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

YETKİNLİK VƏ EŞQ

Xüsusi

Yetkinləşməmiş bir insan, hər zaman başqa bir yetkinləşməmiş insana aşiq olar, çünkiYetkinlik və eşq sadəcə onlar bir-birinin dilindən anlaya bilərlər. Yetkin bir insan, yetkin birinə aşiq olar; yetkinləşməmiş bir insan yetkinləşməmiş birinə aşiq olar. Həyat yoldaşını min bir dəfə dəyişdirməyə davam edə bilərsən, yenə eyni cür bir qadını tapacaqsan və yenə eyni iztirab: Fərqli formalar içində, lakin yenə eyni iztirab təkrarlanar, hardasa, eynidir. Qadını dəyişdirə bilərsən, lakin sən dəyişmədin. İndi digər qadını kim seçəcək? Sən seçəcəksən. Seçim, yenə sənin yetkinləşməmiş halının içinidən çıxacaq. Oxşar bir qadını yenə sən seçəcəksən. Eşqin təməl problemi, ilk öncə yetkin hala gəlməkdir. Ondan sonra yetkin bir həyat yoldaşı tapacaqsan, o zaman yetkinləşməmiş insanlar səni heç cəzb etməyəcək. O, eynilə bunun kimidir: Əgər 25 yaşın varsa, 2 yaşındakı bir körpəyə aşiq ola bilməzsən. Ola bilməzsən. Eynilə bunun kimidir, psixoloji.. ruhsal olaraq yetkin bir insansansa, bir körpəyə aşiq ola bilməzsən. O gerçəkləşməz, ola bilməz. Anlamsız olacağını görə bilərsən. Əslində, yetkin bir insan eşqə düşməz, eşqin içində yüksələr. Düşmək kəlməsi doğru deyil. Sadəcə yetkinləşməmiş insanlar düşər.. ilişər və eşqə düşərlər. Bir şəkildə idarə edir və ayaqda qalırdılar. İdarə  edə bilməz və ayaqda dura bilməzlər, bir qadın taparlar və işləri bitmişdir, bir kişi taparlar və işləri bitmişdir. Hər zaman yerə yıxılıb sürünməyə hazırdırlar. Onurğaları, bel sümüyü yoxdur. Təkbaşına duracaq sağlamlıqları yoxdur. Yetkin bir insan təkbaşına qalacaq qədər sağlamdır. Və yetkin bir insan sevgi verdiyi zaman, ona bağlı heç bir şərt olmadan verər: O bəsitcə verər. Və yetkin bir insan sevgi verdiyi zaman, onun sevgisini qəbul etdiyin üçün minnətdar hiss edər, əksi deyil. Sənin onun üçün minnətdar olmağını qəbul etməz, xeyr, qətiyyən yox. Təşəkkürünə belə ehtiyacı yoxdur. Onun sevgisini qəbl etdiyin üçün o təşəkkür edər. Və iki yetkin insan bir-birini sevdiyi zaman, həyatın möhtəşəm pardokslarından, ən gözəl olaylarından biri gerçəkləşər: Birlikdədirlər və eyni zamanda mükəmməl bir şəkildə təkbaşınadırlar; o qədər birlikdədirlər ki, hardasa birdirlər. Lakin birlikləri, fərdiliklərini yox etməz, əslində onu inkişaf etdirər, daha fərdi hala gələrlər. İki yetkin sevən insan bir-birinə daha azad olmaq üçün kömək edər. Onun içində siyasət, diplom, hökm etmək səyi yoxdur. Sevdiyin insana necə hökm edə bilərsən? Bunun üzərində bir düşün. Hökm etmək bir növ qisasdır, hirsdir, düşmənlikdir. Sevdiyin bir insana hökm etməyi necə düşünə bilərsən? Onu tamamilə özgür, müstəqil görmək istəyərsən; ona daha çox fərdilik vermək istəyərsən. Buna görə də ona möhtəşəm paradoks deyirəm: O qədər birlikdədirlər ki, hardasa birdirlər, lakin yenə də o birliyin içində fərddirlər. Fərdilikləri məhv edilməmişdir, daha da möhkəmlənmişdir. Azadlıq mövzusunda, digəri onu zənginləşdirmişdir. Yetkinləşməmiş insanlar aşiq olduğu zaman, bir-birinin azadlğını yox edər, bir əsarət yaradar, bir həbsxana yaradar. Yetkinləşmiş aşiqlər bir-birinə azad olmaq üçün kömək edər, bir-birilərinə hər cür əsarəti yox etmək üçün kömək edərlər. Və eşq, azadlıq içində axdığı zaman, gözəllik vardır. Eşq asılılıqla axdığı zaman çirkinlik vardır. Xatırla, azadlıq, eşqdən daha yüksək bir dəyərdir. Buna görə də, Hindistanda ən yüksək olana “moksha” deyirik. Moksha, özgürlük deməkdir. Özgürlük, eşqdən daha yüksək bir dəyərdir. Elə isə, əgər eşq özgürlüyü yox edirsə, dəyərsizdir. Eşq buraxıla bilər, özgürlük qorunmalıdır; özgürlük daha yüksək bir dəyərdir. Və özgürlük olmadan əsla xoşbəxt ola bilməzsən, o mümkün deyildir. Özgürlük, mütləq özgürlük, saf özgürlük hər kişinin, hər qadının təbii arzusudur. Yəni özgrülüyünü yıxıcı hala gələn hər hansı bir şey olduğu zaman, insan ona nifrət etməyə başlayar. Sevdiyin kişiyə nifrət etmirsən? Sevdiyin qadına nifrət etmirsən? Nifrət edirsən; o gərəkli bir müsibətdir. ona dözməlisən. Tək başına ola bilmədiyin, birisiylə birlikdə olaraq özünü idarə edə bldiyin üçün digərinin tələblərinə boyun əyməlisən. Dözməli, onlara qatlanmalısan. Sevgi, gerçək sevgi; varlıqdan sevgi, ərmağan sevgi olmalıdır. Varlıqdan sevgi, bir olma halıdır. Evə gəldiyin zaman, kim olduğunu bildiyin zaman, o zaman varlığında bir sevgi yüksələr. O zaman xoş ətir yayılar və onu digərlərinə verə bilərsən.

Birlikdə olduğun qadını  minbir dəfə dəyişdirə bilərsən, yenə eyni növ bir qadını tapacaqsan və yenə eyni iztirab: Fərqli formalar içində, lakin yenə eyni iztirab təkrarlayar, hardasa, eynidir. Birlikdə olduğun qadını dəyişdirə bilərsən, lakin sən dəyişmədin.

 

Mənbə: Osho
Hazırladı: Fidan Aslanova 

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +10 (from 10 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

OŞO- “HƏYAT BİR SABUN KÖPÜYÜDÜR.”

Xüsusi

Həyat bir sənətdir. Və insanoğlu, həyatının həm sənətkarı, həm də alətidir. Özünü tam olaraq necə yaradıbsa, elə də tapacaqdır. İnsanoğlunun hazır olaraq doğulmadığını unutmayın; nə zaman doğulmuş olarsaq olaq, bizlər, yonulmamış daşlar kimiyik. Və o daşların çevriləcəyi heykəllərin gözəl və ya çirkin olacağını müəyyən edən, onları yaradan da bizlərik.

İnsanoğlu özünü həm yox etmə, həm də yenidən yaratmaq gücünə sahibdir.

İnsanoğlu özünü hər an, hər dəqiqə durmadan yeniləyər. Öz-özünü doğurması gərəkdir. Bu dayanmayan doğum sənətini bilməyənlər, çox uzun zaman əvvəl öldüklərini bilməlidirlər.

Kəşflər, kəşflər, kəşflər! Hər gün neçə-neçə kəşflər edilir! Yenə də, gündən-günə həyat kədərlə dolur. Artıq, cəhənnəmi təsvir edə bilmək üçün, xəyal gücünüzə ehtiyacınız yoxdur. Dünyaya işarə edib, “Bax, Cəhənnəm belə bir şeydir.” deməyiniz kifayətdir. Yaxşı bəs, bu mərhələyə necə gəldik? Səbəb budur ki, insan özünü kəşf edə bilmədi.

Həyatın bir başlanğıcı və ya bir sonu yoxdur. Sadəcə bədən doğular və sadəcə bədən ölər. İçimizdəki şey, bədən deyil. Həyatdır. Bunun fərqinə vara bilməyənlər, yaşamış olsalar da, hər zaman ölüm tərəfindən əhatə edilmiş olacaqlar. Fərqinə varanlar isə, ölümün içində belə, həyatı tapacaqlar.

Tanrı adına fantaziyalar öyrədilir. Lakin həqiqətin fərqindəliyi, xəyal gücü ilə yaranmaz, sadəcə, bütün xəyal gücündən vazkeçilərsə, yaranar. Xəyal gücünün içində yaşayan biri, bir yuxuda yaşayır. Olub bitəni yox, öz görmək istədiyini görər.

Dünya üzərində yaşayın, amma ona aid olmayın.

“Həyatın ən sirli açarı nədir?” Mənə nə zaman bu sualı versələr, “yaşayarkən ölmək” deyə cavab verirəm.

Yaşlı bir Brahma rahibi var imiş.  Kor olduğu vaxt, uşaqları, müalicə üçün əməliyyat olmasını istəyir, lakin rahib imtina edir. “Niyə gözlərə ehtiyacım olsun; 8 oğlum, 8 gəlinim və bir də ananız var. Mənim üçün görə biləcək 34 göz var ikən, 2 dənə əskik olsa nə olar?” deyir. Və uşaqlarının nəsihətlərinə qulaq asmır. Bir gecə evdə yanğın baş verir. Hər kəs canını xilas etmək üçün bayıra qaçır. O anda yaşlı adam heç kəsin yadına düşmür və rahib alovlar içində kül olur.
Buna görə də, övladım, qətiyyən cahillik mövzusunda israr etmə. Bilmək, öz gözlərinə sahib olmaqdır. Bundan başqa, güvənəcəyin bir şey yoxdur.

Həyat nədir? Həyatın sirrindən içəri girin. Elə-belə yaşasanız, həyatı tükəndirə bilər, lakin onu əsla bilə bilməzsiniz. Enerjinizdən, həyatı elə-belə yaşamaq üçün yox, eyni zamanda onu öyrənmək üçün də istifadə edin. Onu öyrənə bilən insan, eyni zamanda, onu yaşamağı da bacaracaq.

Hər kəs öz həyatını yaratmaq məcburiyyətindədir, eynilə, bir insanın, rəqs etməyi öyrənməsi kimi.

Bu dünyada kim hüzur istəməzki? Lakin insanlar bunun fərqində deyil və onlara hüzur verəcək qaynaqları axtarmazlar. İç varlığımız hüzuru arzulayarkən, etdiyimiz hər şey sadəcə və sadəcə hüzursuzluğumuzu artırır. Unutmayın, ehtiras, hüzursuzluğun qaynağıdır. Hüzuru axtaran insan, ehtiraslarından qurtulmalıdır. Ehtirasların bitdiyi yerdə, hüzur başlayar.

Hüzur axtarın. Lakin unutmayın, onu əgər öncə öz içinizdə tapa bilməsəniz, başqa heç bir yerdə tapa bilməzsiniz. Hüzur, xaricdəki bir şey deyil. O sizi içinizdəki musiqiyə bağlayan və sizin tərəfinizdən yaradılacaq bir şeydir. Buna görə də, hər vəziyyətdə qarşımıza çıxa bilər.

Xoşbəxtlik hər yerdədir, lakin hər kəs, onu təcrübə edə biləcək qəlbə sahib deyil. Bugünə kimi, qəlbini onu təcrübə etməyə açmayan kəs onu tapa bilməmişdir. Bu, özəl bir yerə və ya şərtlərə sahib olmaqla bağlı bir şey deyil. Önəmli olan, insanın xoşbəxtlik duyğusuna çata bilməsi üçün, doğru halda olmasıdır. Beləliklə, hər vəziyyətdə və yerdə xoşbəxtliyi tapacaq.

Düşüncələrinizdən qurtulun. Düşüncələr olmadan harada olursunuzsa olun, Allah sizinlə olacaq. Onu axtarmaq üçün hara gedəcəksiniz? Yaxşı, əslində nə olduğunu tam olaraq bilmədiyiniz bir şeyi necə axtara bilərsiniz? Onu axtararaq yox, içinizdə hüzur yaradaraq tapa bilərsiniz. Bugünə qədər heç kim ona getməyib. O daha çox onu doğru şəkildə dəvət edənə özü gələr. Bunu bilənlər, bir məbədə çevrilər.

Mənbə: Oşo – “Həyat bir sabun köpüyüdür” kitabı.
Hazırladı: Fidan Aslanova 

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +4 (from 4 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

ÖLMƏYƏ HAZIR OLMAQ

Xüsusi

Həyat uzun bir zamana yayılar – yetmiş il, yüz il. Ölüm intensivdir, çünki o yayılmayıb – o, tək bir anın içindədir. Həyat yüz və ya yetmiş ili keçirmək məcburiyyətindədir, çox intensiv ola bilməz. Ölüm tək bir anda gələr, o, bütün olaraq gələr, parçalar halında yox. O çox intensiv olacaqdır, ondan daha intensiv bir şey tanıya bilməzsən. Lakin, əgər qorxsan, əgər ölüm gəlmədən öncə qaçsan, əgər qorxu üzündən şüursuz hala gəlsən, qızıl fürsətlərdən birini, qızıl qapını qaçırmış olarsan. Əgər bütün həyatın boyunca bir şeyləri qəbul etmisənsə, ölüm gəldiyi zaman səbrli bir şəkildə, hər hansı bir qaçma səyi olmadan passiv olaraq qəbul edəcək və onun içinə girəcəksən. Passiv olaraq ölümə girə bilsən, səssizcə, hər hansı bir səy olmadan.., ölüm qeyb olar.
Upanishadlar-da hər zaman sevdiyim köhnə dövrlərdən qalma bir hekayə var. Yayati adında böyük bir kral 100 yaşına çatır. Bu kifayət idi; yaxşı bir biçimdə yaşamışdı. Həyatın mümkün qıldığı hər şeydən zövq almışdı. Dövrünün ən böyük krallarından biri idi. Hekayə gözəldir…
Ölüm gəldi və Yayati-yə dedi ki, “Hazırlaş. Sənin vaxtın gəldi və səni aparmaq üçün gəldim. ” Yayati ölümü gördü və o, böyük bir savaşçı idi, bir çox döyüşü qazanmışdı. Yayati tir-tir əsməyə başladı və dedi ki, “Amma.. çox tezdir!” . Ölüm, “Çox tezdir?!  Yüz ildir həyatdasan. Hətta uşaqların da qocaldı. Ən böyük oğlun 80 yaşındadır. Bundan artıq nə istəyirsən”, dedi.
Yayati-nin yüz oğlu var idi, çünki yüz qadınla evli idi. Ölümdən soruşdu- “mənə bir yaxşılıq edərsən? Kimisə aparmalı olduğunu bilirəm. Əgər oğullarımdan birini yola gətirə bilsəm, məni bir 100 il də rahat buraxıb onlardan birini apara  bilərsən?” Ölüm, – “bu yaxşı olar, əgər başqa biri getməyə hazırdırsa. Lakin düşünmürəm… əgər sən hazır deyilsənsə və sən atasan və daha çox yaşadın, hər şeyin dadını çıxardın, niyə oğlun hazır olsun?” – dedi. Yayati, yüz oğlunu da çağırdı. Böyük oğuları səssiz qaldılar. Böyük bir səssizlik var idi, heç kim heç nə söyləmirdi. Sadəcə biri, sadəcə 16 yaşındakı ən gənc oğlan ayağa qalxdı və “Mən hazıram” dedi. Ölüm belə uşağa üzüldü və dedi ki: “Böyük ehtimal sən çox məsumsan. 99 qardaşının tamamilə səssiz olduqlarını görmürsən? Biri 80, biri 75, biri 78, biri 70, biri 60 yaşındadır – yaşayıblar – lakin hələ də yaşamaq istəyirlər. Və sən heç yaşamadın. Hətta mən belə səni aparacağım üçün üzgün hiss edirəm. Bir də düşün.”
Oğlan dedi ki “Yox, sadəcə bu vəziyyəti görəndə tamamilə əmin oldum. Üzgün və ya pis hiss etmə: mütləq fərqindəliklə gedirəm. Əgər atama yüz il kifayət etmədisə, burda olmağın anlamı nədir? Mən necə doya bilərəm? Doxsan doqquz qardaşımı görürəm; heç kim doymayıb. Elə isə zamanı boşuna xərcləmək nəyə lazım? Ən azından atama bu yaxşılığı edə bilərəm. Bu qoca vaxtında, 100 ilin də zövqünü çəkməsinə icazə ver. Lakin mən bitdim. Heç kimin doymadığı bu vəziyyəti görərək bir şeyi tamamilə anlayıram ki, yüz il yaşasam belə mən də doymayacağam. Buna görə də, bu gün və ya 90 il sonra getmək önəmli deyil. Sən sadəcə məni apar.” Ölüm oğlanı apardı. Və yüz il sonra geri qayıtdı. Yayati eyni vəziyyətdə idi. Dedi ki, “bu yüz il çox tez keçdi. Bütün oğullarım öldü, lakin başqa bir topluluğa sahibəm. Sənə bir neçə oğul verə bilərəm. Sadəcə mənə mərhəmət et.”
Bu davam etdi – heakyə belə davam etdi – min il boyunca. On dəfə ölüm gəldi. Doqquz dəfə hansısa oğulları apardı və hər dəfə Yayati yüz il də yaşadı. Sonra onuncu dəfə Yayati dedi ki, “ilk dəfə gəldiyin zamanki qədər doyumsuz olsam da, indi istəməyərək, istəksizcə olsa da gedəcəm, çünki yaxşılıq isyəməyə davam edə bilmərəm. Bu çox olar. Və bir şey mənim üçün dəqiqləşdi; əgər min il mənim doymağıma kifayət etmədisə, o zaman on min il belə kifayət etməyəcəkdir.”
Bu bağlanmadır. Sən yaşamağa davam edə bilərsən, lakin ölüm düşüncəsi belə, sənə daha çox təsir edər,  tir-tir titrəməyə başlayarsan. Lakin heç bir şeyə bağlı deyilsənsə, ölüm tam bu anda gələ bilər və sən xoş qarşılayan bir ruh halında olarsan. Getməyə tamamilə hazır olarsan. Belə bir adamın qarşısında ölüm məğlub olar. Ölüm sadəcə hər hansı bir könülsüzlük olmadan, hər an ölməyə hazır olanlar tərəfindən məğlub edilər. Onlar ölümsüz olarlar, onlar budda halına gələrlər.
Bu azadlıq bütün dini arayışların məqsədidir. Asılılıqlardan azad olmaq, ölümdən azad olmaqdır. Asılılıqlardan azad olmaq, doğum və ölüm döngüsündən azad olmaqdır.
Asılılıqlardan azad olmaq səni evrensəl işğa girəbilmə və onunla bir ola bilmə qabiliyyətinə sahib edər. Və bu ən böyük nemətdir, o tərəfində başqa heç bir şeyin var olmadığı son vəcd. Sən evə gəlmisən.

Mənbə: www.oshotherapy.com
Hazırladı: Fidan Aslanova

…..

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +6 (from 6 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook

OŞO – “EMOSİYALAR”

Xüsusi

KİTABDAN SEÇMƏLƏR:emosiyalar

Nə qədər ki vaxtınız, imkanınız var, özünüzə “qərq” olun, özünüzü müşahidə edin. Özünüzə yenidən, daha yaxın gedin, öz varlığınızın həqiqətinə daha çox yaxınlaşdıqca, özünüzü daha çox anlayacaqsınız.

Əgər siz hirsinizi tökdüyünüz adam ağıllı adamdırsa, burda heç bir problem yoxdur. O razı olacaq ki, siz hirsinizi ona töküb sakitləşəsiniz. Amma elə ki, hirsinizi tökdüyünüz adam nadandır – o sizə reaksiya verəcək. O da hirsini sizə tökəcək. O sizin üstünüzə daha çox hirs tökəcək. Bu halda zəncir yaradırsınız, hirsinizi ona tökürsünüz, o da sizə. Sonda düşmən olursunuz.

Hirsinizi heç kimin üstünə tökməyin.
Hirsiniz də qusmaq kimi bir şeydir. Qusmağınız gələndə gedib kiminsə üstünə qusmursunuz axı. Hirsi də qusmaq kimi qaytarmaq lazımdır. Qusmağınız gələndə hamama gedib qusursunuz, bütün bədəniniz təmizlənir. Əgər qusmasanız, bu bədəniniz üçün çox təhlükəlidir. Qusanda isə bədəniniz təmizlənir, boşalır, sanki ağır yükdən xilas olur, sağlam olursunuz. Yediyiniz yeməkdə nəsə bir problem olmuşdu, qusmaqla ondan imtina etmiş oldunuz.

Birincisi odur ki, reaksiya ilə cavab arasında fərq var. Reaksiya başqa şəxs tərəfindən idarə olunur. Kimsə sizi təhqir edir, siz acıqlanırsınız, siz acıqlı hərəkət edirsiniz. Bu, reaksiyadır. Müstəqil deyilsiniz, istənilən adam sizi bu və ya digər başqa yola çəkə bilər. Sizə tez təsir etmək olur, siz asanlıqla şantaj olunursunuz. Reaksiya emosinal şantajdır. Siz acıqlı deyildiniz. Kimsə sizi təhqir etdi, onun təhqiri sizdə acıq oyatdı, indi sizin hərəkətinizə səbəb də acıqdır.
Cavab isə azadlıqdan doğur. Cavab başqa bir şəxsdən asılı deyil. Başqa adam sizi təhqir edə bilər, amma siz acıqlı olmursunuz. Əksinə siz fikirləşirsiniz, götür-qoy edirsiniz, öz-özünüzə sual verirsiniz ki, axı o sizi niyə təhqir etdi? Bəlkə o təhqir etməkdə haqlıdır? Əgər həqiqətən də belədirsə, siz ona hirslənməkdənsə ona minnətdar olmalısınız.
Bəlkə sizi təhqir edən səhv edib? Əgər o səhv edibsə, niyə onun səhvi ucabtından ürəyinizi hirslə zədələməlisiniz?

Alkoqol insanı necə kor edirsə, emosiyalar da eləcə kor edir.

Qəzəbin psixologiyası belədir ki, siz nəyisə istədiniz, kimsə sizə onu əldə etməkdə mane oldu. Kimsə yolunuzda durdu. Sizin bütün enerjiniz nəyisə əldə etməyə yönəlir, kimsə bu enerjinin yolunu kəsdi, siz istədiyinizi ala bilmədiniz. Bax, onda bu alt-üst edilə enerji qəzaba dönür – arzunuzu həyata keçirmək imkanınızı darmadağın edən, sizə mane olan o şəxsə qarşı.

İrəliyə doğru hərəkət edin, daha dərinliyə gedin, elə bir yerə çatacaqsınız ki, orda qəzəb yoxdur.
İçinizdə, mərkəzdə heç bir qəzəb yoxdur.

Qəzəb heç vaxt mərkəzdən gəlmir, o, eqodan gəlir. Eqo da saxta obyektdir.

Əgər siz içinizin daha dərinliyinə getsəniz, görərsiniz ki, qəzəbiniz kənardan, çöldən gəlir, mərkəzdən yox. Qəzəb mərkəzdən gələ bilməz, mərkəzdə boşluqdur, tamamilə boşluq. Qəzəb eqodan gəlir, eqo isə cəmiyyət tərəfindən yaradılan saxta obyektdir, o nisbidir. Qəflətən kimsə sizə “zərbə” endirir, budur, eqo incidilir, qəzəb peyda olur.

Sizin bütün varlığınız içinizdə boğduğunuz qəzəblə zəhərlənib. Siz qəzəblə yeyirsiniz. Qəzəblə yeməyən şəxsi müşahidə etsəniz,  görərsiniz ki, onun fərqli keyfiyyəti var, ona baxmaq xoşdur, çünki o, qəzəblə yemir. Ola bilsin ki, o ət yesin, amma qəzəblə yemir. Ola bilsin ki, siz tərəvəz, meyvə yeyirsiniz, əgər içinizdə qəzəb boğmusunuzsa, siz qəzəblə yeyəcəksiniz. Çünki yemək yeyərkən dişləriniz və ağzınız vasitəsilə içinizdəki qəzəbi çölə çıxarırsınız.Siz ağzınızdakı yeməyi elə əzirsiniz ki, sanki düşməninizdir.

Qəzəbinizi kiminsə üstünə tökməyinizə ehtiyac yoxdur. Qəzəbli olanda hamama girə bilərsiniz, piyada uzun bir yol gedə bilərsiniz. Bu o deməkdir ki, içinizdə olan qəzəbdən azad olmaq üçün sürətli fəallıq lazımdır. Qəzəbli olanda yavaş sürətlə qaçın, onda görəcəksiniz ki, qəzəbdən azad olmuşsunuz. Ya da heç qaçmayın, yastığı götürüb onu əzişdirin, dişləyin. Onda əlləriniz və dişiniz sakit olacaq. Cəmi beş dəqiqəlik katarsis nəticəsində siz sakitləşəcəksiniz, sanki yükdən azad olacaqsınız. Bircə unutmayın ki, qəzəbinizi başqasının üstünə tökmək axmaqlıqdır.

Xalis qəzəb gözəldir, çünki bütövdür, içində hər şey var. İsanın başına gələnlərə bir baxın. O bir gün böyük bir məbədə gedir, orada pul dəyişənləri və onların masalarını görüb cin atına minir, qəzəblənir – mərhəmətin və sevginin içində olan eyni enerji. Yalın əllə, siahsız bütün pul dəyişənləri qovub məbəddən çıxardır, onların masalarını aşırdır. Həqiqətən də o çox qəzəbli olub. Çünki bir neçə puldəyişəni məbəddən yalın əllə qovub çıxarmaq o qədər də asan deyil.
Onun içindən gələn qəzəb əsl, xalis qəzəb idi.

Dediyim odur ki, heç kimin qəzəbdən əzab çəkməyinə ehtiyac yoxdur. Sadəcə, qəzəbinizi dərk edin, həmişə ayıq-sayıq olun. Qəzəb qalxanda onu dərk etməklə siz onu dəyişəcəksiniz. Qəzəbini dərk edən şəxs qəzəbli olmur, tamahkarlığı dərk edən şəxs tamahkar olmur, qısqanclığı dərk edən şəxs qısqanc olmur. Dərk etmək- qızıl açardır.

Qəzəbin niyə baş verdiyini anlamağa çalışın.
Anlayın görün o haradan qalxır, onun kökləri haradadır.
Onun necə baş verdiyindən agah olun, onun sizə necə qalib gəldiyini öyrənin, anlayın görün qəzəbli olanda siz dəliyə necə dönürsünüz.
Qəzəb əvvəllər də olub,
indi də baş verir.
Ancaq indi ona bir element də əlavə edin.
Bu elementin adı anlamaqdır.
Onda qəzəbin keyfiyyəti dəyişəcək.
Bundan sonra yavaş-yavaş,
tədricən anlayacaqsınız ki,
siz qəzəbi nə qədər çox anlasanız
o bir o qədər də az olacaq.
Elə ki, siz qəzəbi tamamilə anlayırsınız
onda o yox olur.
Anlama istilik kimdir.
İstilik müəyyən dərəcəyə – 100-ə çatanda su yox olur.

Deyirlər ki, qəzəb pisdir.
Hamı sizə qəzəbin pis olduğunu deyib, amma heç kim sizə deməyib ki, qəzəbi necə anlamaq olar.

Hamı deyir ki, seks pis şeydir. Sizə öyrədiblər ki, seks çox pisdir. Amma heç kim seksin nə olduğunu, onun nə olduğunu öyrəməyi sizə deməyib. Seks haqqında atanızdan soruşun, o dəqiqə özünü narahat hiss edəcək. O deyəcək: “Belə pis şeylər haqda danışma!” Amma axı onun pis dediyi bu şeylər faktdır. Hətta, atanız da bu pis “fakt”dan xilas ola bilməyib, belə olmasaydı, siz heç dünyaya gəlmzədiniz. Siz əsl faktsınız.

Bir şeyi də unutmayın-
axtaran üçün bunu anlamaq çox vacibdir.
Öz faktlarınızla bir yerdə qalın,
Onları öyrənməyə cəhd edin.
Cəmiyyəti izləməyin
Cəmiyyətin ideologiyasını özünüzə tətbiq etməyin.
Özünüzə başqalarının gözüylə baxmayın.
Axı öz gözləriniz var, siz kor deyilsiniz.
Öz daxilinizdə faktlarınız var.
Öz gözlərinizi işlədin!

Öz ideyalarınızın, fikirlərinizin, bu vaxta qədər qəbul etdiklərinizin əksi olanla qarşılaşdığınız an, qızıl bir andır. Əgər qarşılaşdığınız düzdürsə, ondan niyə qorxasınızki?

Qısqanclıq müqayisədir.
Biz isə müqayisə etməyə öyrəşmişik.
Biz müqayisə etməyə öyrəşmişik, həmişə müqayisə etməyə adət etmişik.
Kiminsə qeşəng evi var,
kiminsə daha yaxşı bədən forması,
kiminsə çoxlu pulu var.
Kiminsə daha çox xarizmatik şəxsiyyəti var.
Yanınızdan keçən istənilən şəxslə müqayisə edin özünüzü
Nəticə – qısqanclıqdır…
Bax, müqayisə etməyə adət etməyin “meyvə” si budur.
Əks təqdirdə isə, yəni siz müqayisə etməyə son qoyandan sonra qısqanclıq da yox olur. Bu halda anlayırsınız ki, siz kimsiniz, heç kim siz ola bilməz, buna ehtiyac da yoxdur. Nə yaxşı ki, siz özünüzü ağaclarla müqayisə etmirsniz, yoxsa içinizdə qısqanclıq oyanardı ki, niyə siz də ağac kimi yaşıl deyilsiniz? Deyərdiniz ki, niyə Tanrı sizə qarşı sərt olub, niyə sizə də meyvə verməyib? Yaxşı ki özünü quşlarla, çaylarla, dağlarla müqayisə etmirsiniz? Yoxsa həmişə elə əzab çəkərdiniz. Özünüzü yalnız insanlarla müqayisə edirsiniz, çünki siz yalnız insanlarla müqayisə etməyə öyrəşmişsiniz. Siz özünüzü tovuz quşları, tutuquşları ilə müqayisə etmirsiniz, yoxsa daha çox qısqanclıq olardı içinzidə. Yoxsa elə qısqanc olardınız ki, yaşamağa gücünüz də çatmazdı.
Müqayisə çox axmaq bir münasibətdir, çünki hər bir insan özlüyündə unikaldır, nadirdir, müqayisə edilməzdir.
Elə ki, siz bunu dərk edirsiniz, qısqanclıq da yox olur.
Unutmayın, hər bir insan unikal və müqayisə edilməzdir.
Siz yalnız özünüzsünüz.
Heç kəs heç vaxt sizin kimi olmayıb.
Və heç kəs heç vaxt sizin kimi olmayacaq.
Elə isə sizin də başqa birisi kimi olmağa ehtiyacınız yoxdur.
Tanrı yalnız orijinalları yaradır.
Tanrı nüsxələrə inanmır.

Cəmiyyət fərdləri elə müxtəlif yollarla istismar edib ki, artıq ona inanmaq mümkün deyil. Cəmiyyət elə qurğular yardıb ki, siz heç onların qurğu olduğuna da inana bilmirsiniz, çünki çox inandırıcıdır. Bu qurğuların hamısı fərdləri istismar etmək üçün, onların bütövlüyünü darmadağın etmək, onların malik olduğu hər şeyi onların əlindən almaq üçündür – cəmiyyət bunu elə alır ki, fərdlər bunu heç duymur da.

Mən sizə nəyisə “fikirləş, götür-qoy et” deyəndə, müşahidə etməyi nəzərdə tuturam. Öz daxili dünyanızda alim olun. İmkan verin beyniniz laboratoriyanız olsun, siz isə müşahidə edin – ittiham etmədən.

Heç bir mühakimə yürütmədən müşahidə edəndə nə baş verir?
Siz açıq-aydın görməyə başlayırsınız. Qısqanclıq çox şəffaf olur, siz onun axmaqlığını görürsünüz, siz onun sarsaqlığını görürsünüz. Artıq siz görürsünüz ki, qısqanclıq axmaqdır. Əgər belə qərar vermişsinizsə, onda əsas məqamı unudursunuz. Unutmayın! Mən demirəm ki, siz qısqanclığın axmaq olması qərarını verəsiniz. Bu axmaqlıqdır. Əgər belə qərar versəniz vacib olan məqamdan yan keçirsiz. Siz sadəcə qısqanclığı müşahidə edin, onun nə olduğunu görün.
Nədir qısqanclıq?
Qsqanclıq adlanan bu enerjinin adı nədir? Qızılgülü necə müşahidə edirsinizsə, qısqanclığı da eləcə müşahidə edin – onun içinə baxın. Heç bir nəticəyə gəlməyənlərin gözü daha aydın görür. Qısqanclığı müşahidə edin, içinə baxın. Bu vaxt o, çox şəffaf olacaq. Görəcəksiniz ki, o axmaqlıqdır. Onun axmaq olduğunu biləndən sonra o öz razılığı ilə itir. Onu tullamağınıza ehtiyac yoxdur.

Hətta sevdiyiniz insanın başqasıyla necə xoşbəxt olmasına heç bir dəqiqə də baxa bilməzsiniz. Amma fikirləşirdiniz ki, sevdiyiniz o şəxs üçün ölərdiniz, hər şeyə dözərdiniz. Sadəcə, içinizə baxın, görün o insana qarşı içinizdə olan nədir – bu vaxt qısqanclıq qeyb olur. Çox hallarda sizin sevginiz də qısqanclıq ucbatından qeyb olur. Bəlkə də belə yaxşıdır. Qısqanclıqla dolu olan sevgi, heç sevgi deyil, ona nə ehtiyacınız varki?
Əgər qısqanclıq yox olandan sonra da sevginiz qalırsa, deməli, həyatınızda yaxşı nəsə var, buna sahib olmağa dəyər.

Qısqanclıq özünüz, başqalarınız, əlaqələriniz haqqında ən geniş yayılmış psixoloji nadanlıqdır.

Hamıya elə gəlir ki, onlar sevginin nə olduğunu bilirlər, amma əslində bilmirlər. Onların sevgi haqqındakı anlaşılmazlığı qısqanclıq yaradır. İnsanların çoxu “sevgi” deyəndə, müəyyən bir inhisar, xüsusi mülkiyyət başa düşürlər. Sadə bir faktı anlamaq istəmirlər ki, canlı varlığa sahib olmaqla onu öldürmüş olurlar.

Mənbə: Oşo – “Emosiyalar” kitabı
Hazırladı: Fidan Aslanova

VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +14 (from 14 votes)

Fidan Aslanova

Fitret.az idarəçisi

 
Facebook