DOST…

Xüsusi

dostluq1Dostluq könül işidir. Bu işdə nə yalan, nə riya mümkün deyil. Bu xüsusiyyətlərin yer aldığı münasibət nədirsə başqa bir şeydir.

Sokrat, dostu “ən son çatılacaq arzu” adlandırır. Tələbələri ondan  “Dostluq nədir?”- deyə soruşduqda, o, “Uşaqlığımdan bu yana arzuladığım tək şey var.  Bəzi insanlar atları olmasını arzular, bəziləri itləri. Bəziləri qızılı, bəziləri şan-şərəfi… Mənsə hər zaman dostlarım olsun arzuladım.”

Dostluq bir-iki günün işi deyil. Ayrı- ayrı xüsusiyyətlərə malik insanların bir-birini qəbul etməsi, həzm edə bilməsi, razı-narazı olduqları halların sonda bir məxrəcə gətirilməsi elə də asan deyil. Çox zaman insanlar məhz elə bu tanıma məqamında bir-birindən uzaqlaşırlar. İradlar və onların qəbul edilməməsi. Dostda səhv, yanlış axtarmaq, bunlardan yola çıxaraq onu tənqid etmək, incitmək doğru deyil. Ancaq “Əsl dostu olanın aynaya ehtiyacı yoxdur” -deyir Rumi. Səhvləri dostca görmək, qeyrilər görməsin deyə, həmən dostu xəbərdar etmək isə tam başqadır. İnsan bəzən getdiyi yolda qarşısında onu nə gözlədiyini görə bilmir. Kənardan isə bu çox aydın görünür. Bu məqamlarda candan yanan dost lazımdır insana.

Dostluqda səmimiyyət, fədakarlıq, paylaşa bilmək vacibdir. Aristotel dostluğu iki bədəndə yaşayan bir ruha bənzədirdi, Volter isə yağışlı havada tapılmayan faytona. Aşağıda bəhs etdiyim ibrətamiz hekayə də dostluğun dəyərindən bəhs edir:

yaralı əsgərr-dost“Müharibənin çətin məqamları idi. Hər gün saysız-hesabsız itkilər verirdilər. Geri cəkilmə qaçınılmaz idi. Əsgərlərdən biri dostunu yanında görməyincə “Görəsən dostum səngərə doğru geri çəkilərkən düşmənlər tərəfindən vuruldumu?” -deyə tədirgin oldu. Düşündüyü doğru çıxmışdı, dostu döyüş meydanında qalmışdı. Nə edəcəyini bilmirdi. Özü səngərdə ikən dostunun döyüş meydanında qalmasına heç cür razı ola bilmirdi. Komandirə doğru yönəldi, “Cənab komandir, -dedi, “Dostum geri çəkilərkən düşmənlər tərəfindən vuruldu, icaze versəniz, onu səngərə gətirmək üçün döyüş meydanına gedərdim.” “Yox olmaz”,”Görmürsənmi güllə yağış kimi yağır. Çox ehtimal ki, dostun dünyasını çoxdan dəyişib. Döyüş meydanına getməyin sənin də ölümünə səbəb ola bilər. Biz say etibarilə çox az qalmışıq.” Əsgər dayanmadan israr edir, nəhayət komandiri razı salır. Sürətlə döyüş meydanına doğru irəliləyir. Dostunu çiyninə alıb səngərə tərəf qaçır.
Komandir yaralı əsgəri müayinə edib, dostuna yönəldi: “Demədim ki, dostun dünyasını çoxdan dəyişib, sənsə özünü təhlükəyə atdın. Bunun bir mənası var idimi?”
“Çox mənası vardı”-dedi əsgər, “Yanına yaxınlaşarkən son anlarını yaşayırdı. Məni görüncə təbəssüm etdi, bir neçə söz deməyə taqəti qalmışdı. Üzümə baxdı və özündən əmin şəkildə “Gələcəyini bilirdim dostum, gələcəyini bilirdim”, “Cənab komandir, bu sözlər mənim üçün dünyadakı hər şeyə dəyərdi.”

İnsan sevgilisiylə də dost olmalı. Həyat yoldaşıyla dost olmayan insan ailədə uduzmuş demək ki..

Qardaş dost olmaya bilər, amma dost həmişə qardaş olmalıdır. (c)

dostluqSizə sizdən bəhs etməyi sevər dost. Sizin düşüncənizə, fikrinizə önəm verər, ehtiyac duyar dost. Dövrümüzdə sosial şəbəkələr, virtual dostluqlar bir reallıqdı. Saysız-hesabsız insanlar, onlara duyulan maraq, bəzən ən yaxınlarımızı belə unutdurur. Amma bəlkə bunlar ən yaxşını seçə bilməmiz üçün bizə tanınmış seçimdir. Çoxluq içindən seçdiyimiz, dəyər verdiyimiz, dost adı verdiyimiz seçim.

Gerçək dost sən özünə inanmağı buraxdığında belə, sənə inanan insandır. (Leo Buscaglia)

Yaxşı dostlar hər vaxt tapılmaz. Həyatınızda belə dostlar varsa qiymətini bilin, onlarla münasibətlərinizi zədələyəcək davranışlardan uzaq olun. Bəlkə bir daha beləsini tapmaq imkanınız olmaz.

Bu yazımla bütün dostlarıma sevgimi çatdırıram. Yaxşı ki varsınız, əziz dostlar!

Müəllif: Psixoloq Rübabə

Beyenmeler
0   12  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +14 (from 14 votes)

Psixoloq Rübabə

Fitret.az idarəçisi. Psixoloq.

- Sayt ünvanı

BİZ NƏYİN AXTARIŞINDAYIQ?

BİZ NƏYİN AXTARIŞINDAYIQ?suallar

Biz nəyin axtarışındayıq? Hamımızın istədiyi şey nədir? Xüsusən də hər kəsin sakitlik, xoşbəxtılik, sığınacaq axtarışında olduğu bu rahatsız dünyada bunu bilmək çox vacibdir, elə deyilmi ? Nəyi axtardığımızı, nəyi kəşf etməyə çalışdığımızı öyrənməliyik.
Bəs yaxşı, biz nəyin axtarışındayıq? Xoşbəxtlikmi axtarırıq, ya bizi məmnun edəcək bir şeyinmi axtarışındayıq? Xoşbəxtliklə məmnunluq arasında fərq vardır. Xoşbəxtlik axtarıla bilərmi? Ola bilsin ki , nədənsə məmnunluq tapa biləsiniz, amma xoşbəxtlik tapıla bilməz. O bir şeyin törəməsidir, nəyinsə nəticəsidir, o hazır məhsul deyil.
Qorxuram, çoxumuz məmnunluq axtarırırıq. Məmnun olmaq axtarışımızın sonunda dolğunluq hissinə çatmaqdır.
Həm iç, həm də çöl dünyada hər birimizin nəyin axtarışında olduğumuzu öyrənməliyik. Bu məsələdə düşüncələrimizdə dürüstsək, heç bir məkana, hansısa bir müəllimə, kilsəyə, ya da dini quruma getməyə ehtiyac yoxdur.
Elə isə aşmamız gərək olan və əsl çətinlik niyətlərimizdə təmiz, dürüst olmaqdır. Bəs yaxşı, dürüst ola bilirikmi ? Və o dürüstlük, təmizlik axtarışlamı, ya da başqalarının dediklərini izləməkləmi, yoxsa hansısa kilsəyə getməkləmi əldə edilir? Saysız – hesabsız kitab oxuyuruq, bir çox toplantıya qatılır, müxtəlif qurumlara üzv oluruq – bu şəkildə həyatımızdakı çətinlik və səfilliklərə bir çarə tapmağa çalışırıq. Hansısa kitabın, müəllimin, qurumun bizi təmin etdiyini düşünürük, o zaman içində qalaraq kristallaşırıq və xarici dünya ilə olan bağlılığımız kəsilir.
Bütün bu qarışıqlıq arasında əbədilik, daimilik, həqiqət, Tanrı, gerçəklik – ya da nə ad verirsinizsə verin bunları axtarırıq.
Çoxumuzun içində əbədilik axtarışı var, tutuna biləcəyimiz, bizə özgüvən, ümid, qalıcı bir həvəs, əminlik hissi verən bir şey axtarırıq, çünki içimizdəki heç bir şeydən xəbərdar deyilik. Özümüzü dərk etmirik. Ümumi həqiqətləri, kitabda yazılanları bilirik, amma özümüz haqda bir şey bilmirik.
Və istədiyimiz son şey də budur: özümüzü dərk etmək. Şübhəsiz ki, bu üzərinə nələrisə inşa edəcəyimiz tək bünövrədir. Amma inşa etmədən, çevrilmədən, qınamadan ya da, dağıtmadan öncə nə olduğumuz dərk etməliyik.

Həqiqəti, Tanrını tapmaq üzrə axtarışa çıxmazdan, hərəkətə keçməzdən, bir birimizlə münasibətə girməzdən öncə özümüzü anlamaq vacibdir. Səmimi insan o insandır ki, bir hədəfə necə çatacağını deyil, ilk növbədə bunun nə olduğunu dərk edir.

BƏS ÖZÜNÜ DƏRK ETMƏK NƏDİR? ÖZÜNÜ NECƏ DƏRK ETMƏK OLAR?özünüdərk

İnsanın özünü dərk etməsi bilik və ya yığdığı təcrübə ilə əldə edilməz. Özünü dərk etmək anlıq məsələdir. Özümüz haqqında bilik toplasaq, bu bilik özümüzü dərin şəkildə anlamağımıza mane olar. Yaxşı, özünü dərk etmək üçün hansısa bir yol sistem metod vardırmı? Hansısa bir filosof, alim  sistem, metod və ya bir üsul icad edə bilər, amma sistemin ardınca getmək şübhəsiz ki, o sistemin yaratdığı bir nəticəyə gətirib çıxaracaqdır, elə deyilmi? Əgər özümüzü dərk etmək üçün bir üsul ardıyca getsək, o sistemin yaratdığı nəticəyə çıxarıq, amma nəticə, şübhəsiz ki, özünü dərk etmək olmayacaqdır. Bir şablona uymaq özünü dərk etmək demək deyil.
Avtoriter – müəllim, mürşid, xilaskar, təbii olaraq insanın bütünlüklə özünü anlamasını əngəlləyir və dolayısı ilə nəticədə azadlığı yox edir, yaradıcılıq ancaq azadlıq olanda var. Yaradıcılıq ancaq insanın özünü dərk etdiyi zaman var. Çoxumuz yaradıcı deyilik, bir – birimizi təkrarlayan maşınlarıq, hansısa mülahizəni dönə dönə çalan qrammafonlar kimiyik. Yaradıcı olmaq rəsm çəkmək ya da şeir yazıb şöhrətli olmaq demək deyil. Bu yaradıcılıq deyil, bir fikri ifadə etmək bacarığıdır və cəmiyyət tərəfindən alqışlanır, göz ardı edilir. Bacarıqla yaradılış eyni şey deyil, bacarıq hansısa bir texnikaya, üsula yiyələnməkdir. Yaradıcılıq isə fərqli bir yaradılış halıdır, öz olmaqdır, təkrarçılıq deyil, içində məncilliyin olmadığı, zehində artıq təcrübələrin, həvəslərin, cəhdlərin, istəklərin və cəhdlərin olmadığı haldır, o mütləq bir hal deyil, hər an yenidir, dəyişir. İçində “mən” in “mənim” in olmadığı, hansısa ehtiras, bacarıq, məqsəd və ya səbəbin olmadığı bir hərəkət halıdır.
Özünü dərk etmək bir nəticə, çatılacaq bir nöqtə deyil, insanın hər an özünü münasibətlərin – sahib olduqlarıyla, əşyalarla, insanlarla və fikirlərlə olan münasibətlərinin güzgüsündə görməsidir. Amma ayıq olmaq, fərqində olmaq bizə çətin gəlir və biz ancaq bir üsulu təqib edirik – avtoritetləri, batil inanclar və təmin edici nəzəriyyələri qəbul edərək zehnimizi korlaşdırmağı tərcih edirik və beləcə zehinlərimiz yorğun, gərgin hala düşür. Elə bir zehin azadlıq halında ola bilməz. Məlumlarla dolu olan beyin məhkumdur və o məchulu dərk edə bilməz.

Müəllif: Jiddu Krişnamurti
Tərcümə edən: Namiq Bağırlı

Beyenmeler
0   12  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +8 (from 12 votes)

Fidan Eyvazzadə

Fitret.az yazarı. Müəllim.

 
Facebook

R.TAQORUN HİKMƏT DOLU POEZİYASINDAN YARPAQLAR

“Yer öz təbəssümlərinin təravətini göz yaşlarında yaşadır.”

Təbiət dəyişir ki, dəyişməsin. İnsan da dəyişməmək üçün dəyişməyin sirrinə vaqif olmalıdır.

“Böyük səhranın bağrı bir ot yarpağının həsrəti ilə yanıb qovrulur. Ot yarpağı isə, xırdaca başını silkəyib, gülə-gülə uçub gedir”.

Burdakı gözəllik, zəriflik və efemerlikdə yaşayır. Ani və əlçatmaz. Onu məhz o cür sevməyi öyrənmək lazımdır, deyir Taqor. Sahiblənmədən. Sevmək və minnətdar olmaq…

“Kim isə gözə görünməyən barmaqları ilə qəlbimin tellərində incə meh kimi suların şırıldayan musiqisini çalır :
Söylə, nələr deyir nitqin, ey Dəniz?
Əbədi müəmma, əbədi sual !
Nə dildə verirsən cavab, ey Səma?
Bircə dil bilirəm: – “Əbədi sükut””

Böyük həqiqəti izah edir süküt.. Böyük hikməti nişan verir narahat dəniz… Görənlər və duyanlar üçün.

“Ey xırdaca ot yarpağı, sənin addımların çox kiçikdir, amma bu addımlarla sən yer üzünü bürüyürsən”.

İnsana elə gəlir ki, o zəif və balacadır. Lakin bu, aldadıcıdır. Ruh, zəif və balacanın içindən pərvazlanır. Balaca otlar və böcəklər tez-tez şairin həmsöhbətinə çevrilir. Çünki onların da balacalığı və zəifliyi yalnız aldanışdır.

“Bir zaman röyada bizə elə gəldi ki, bir-birimizə yadıq; ayılanda, gördük ki, əziz və mehribanıq”.

Müdriklik ayılmadır. Yadlıq bəşərin yuxusundan doğub. Sabah açılınca çəkilib gedəcək.

“Fənərini arxasında gəzdirən adam öz önünə kölgə salır.”

Üzü qaralar var ha! Nurlarına arxa çevirənlərdir.

“Fəlakət sənin qapını döyüb xəbər verir ki, Allahın oyaqdır.”

Fəlakətlər əslində sənin ruhunu yuxulamağa qoymamaq üçündür. Yatma ki, Onun da daim oyaq olduğunu bilənlərdən olasan.

“Qoy məndən elə cüzi bir şey qalsın ki, ona deyə bilim: sən – hər şeysən.”

İnsan təmizlənməyə qorxur. Qorxur ki, bütün varlığı kirə çıxa bilər.
Taqor isə qorxmur. Lap kiçicik bir bir şey qalsın içimdə amma əbədiyyəti xatırlatsın, mənə bəsdir,- deyir.

“Arzuladığım şey, əldə etdiyim şey, qoy heç-puç olub getsin. Mənə yalnız rədd etdiyim, həqarətlə baxdığım şeyləri lütf elə.”

Çünki, həyatım boyu buna əmin oldum: Mən Əlanı seçə bilmirəm. O, adətən, mənim rədd etdiklərimdə yaşayır.

“Yerlə vidalaşdığım dəmdə qoy mənim vida sözlərim bu olsun: bütün gördüklərim misilsizdir.”

Taqorun ən böyük sözü HEYRƏTdir. Heyrətsiz qalıblar insanlar. Ona görə də səadət nə olduğunu bilmirlər. Böyük eşq böyük heyrətdən doğa bilər yalnız. Boş danışıqlar və rituallardan deyil.
Taqor gördüklərini vəsf etməkdən yorulmadı ki!

“Eşqimiz nəğmə kimi sadədir, sevgilim”

Varlıq həqiqətən Onun eşqinin timsalıdır. Dağlar, dərələr, meşələr, çaylar Onun eşqinin nəğmələridir. Və bu nəğmələri ən təmiz qulaqla duymuş adamlardan biri də Taqor olub. Təmizlik və səmimiyyətində onun kimisini tapmaq çox çətindir. Artıq heç nə yoxdur onun nəfəsində. Sanki özü də heç yoxdur. Yalnız Onun nəğmələridir Taqorun bədənini fleyta kimi istifadə edirlər.

” Sərçənin tovuza yazığı gəlir ki, elə ağır quyruğu var.”

Sərçə gözəllliyi görmür, ağır quyruğu görür. Korluq paxıllıqdan və qorxaqlıqdandır. Gözəlliyi yaşatmaq isə zor işdir. Dolayı ilə bunu sərçə də başa düşür.

“Göydə mənim ulduzlarım var. Amma evimdə yanmamış xırdaca çırağıma həsrət çəkirəm.”

Ulduzlar da mənimdir. Amma çırağım yansa, bu, mənim payım olacaq kainata. Mən də nurlandırmış olacam dünyanı.

Hazrıladı: Nərmin Heydərova

Beyenmeler
0   12  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +27 (from 27 votes)

Nərmin Heydərova

Fitret.az yazarı. Müəllim.

 
Facebook

SİYASƏT NECƏ BAŞLAYIR

Siyasət uşaqlıqdan başlayır. Əhmədin suallara 8 addımlıq cavab alqoritmi:

Tutaq ki, Əhməd kiçik yaşlarında evdəki vazanı sındırıb. Anası evə qayıdanda vazanı sındırılmış görür və deyir:
– Əhməd! Vazanı sındırmısan?

Addım 1: Edilən səhvin ifadə edilmə şəklini dəyişdir, onu səhv hərəkət kimi yox, yaxşı bir iş kimi göstər:
– Vazanı sındırmadım, parçalara ayırdım və yenidən şəkilləndirmək üçün bir düzənləmə etdim.

Addım 2: O səhvi edəcək dünyadakı ən son adam olduğuna inandır:
– Mən vazanı niyə sındırım ki? O vaza alınanda onu çiynimdə 4 mərtəbə, baxın, say verirəm, düz 98 pillə yuxarı daşıyan mənəm! Vazanın günəşdən rəngi solmasın deyə onu qoruyan mənəm. Heç kimin gözü dəyməsin deyə üstünü örtən mənəm. O vazanın ən böyük dəstəkçisi mənəm, niyə zərər verim ki o vazaya?

Addım 3: Edilən səhvin əhəmiyyətini azalt, hadisəni normallaşdır, hətta etdiyinin az belə olduğunu izah et:
– Ayrıca, mən vazanın yenidən şəkilləndirilməsinə niyə bu qədər sərt reaksiya verildiyini anlamıram. Vaza, çox köhnə komunist ölkələrində istifadə edilən, zamanı keçmiş bir əşyadır. Baxın Amerikaya, bax İngiltərəyə, onlarda evdə vazalar varmı? Heç filmlərdə görmüsünüzmü? Müasir evlərdə görmüsünüzmü? Ancaq Çavuşevski dönəmində Rumıniyada görə bilərsiniz. Məncə, vazanın yenidən şəkilləndirilməsi üçün hətta xeyli gecikmişik.

Addım 4: Şəfqətinlə, ərdəminlə qarşındakını əz. “İstəsəm edərdim, amma etmədim” de:
– İndi məni belə günahlandırırsan, amma mən istəsəydim o vazanı 20 dəfə sındırardım. Hər gün evdəyəm, vaza ilə tək qalıram. Əgər belə bir davranışım olsaydı, niyə sındırmadım indiyə qədər? İnsanların vazanı sevmək haqqı mənim üçün müqəddəsdir. Vazanı vaza üçün yox, yaradanına görə sevirəm.

Addım 5: Sualı cavabsız qoyma. Suala “tutaq ki, dediyiniz doğrudur” şəklində cavab ver. Bunun mümkünlüyünü qəbul et və bu ehtimalda da məsuliyyətli davrandığını göstər:
– Tutaq ki, dediyin doğrudur. Vazanın başına dediyin şeylər gəlib. Amma bu mənə görəmi baş verib? Bəlkə pəncərədən külək əsib, pişik qaçarkən vurub sındırıb? Mən bunların araşdırılması üçün qonşunun oğlu Mustafaya lazımi göstərişləri vermişəm. Dünənki küləyin sürətini və pişiyin davranışlarını araşdırıb mənə məruzə edəcək. Əgər bir səhv görsəm, o pişiyi hamıdan əvvəl mən cəzalandıraram, o pəncərələri mən təmir edərəm. Hər şeyi nəzarətdə saxlayıram. Evimizin gözəlliyi, fərahı üçün…

Addım 6: Sualı soruşanın bu mövzudakı səmimiyyətini sorğula:
– Əslində belə bir məqam da var. Salondakı vaza dünyada ilk dəfə yenidən şəkilləndirilən vaza deyil. Madam ki, vazalarla bağlı belə həssassan, alt qonşumuzun həm də 1 yox, tam 2 vazası oğlu tərəfindən sındırılanda niyə etiraz etmədin? O zaman harada idin? Niyə göz yaşı tökmədin? Bu vazanın fərqi yalnız mənimlə əlaqəsi olmasıdırmı? Burada məqsəd üzüm yemək yox, bağbanı döyməkdir, vaza bəhanədir!

Addım 7: Hadisədən diqqəti yayındırdın, özünü yaxşı göstərdin. İndi bu üstünlüyü rəqibi pis göstərmək üçün istifadə et:
– Bu vazanı sındırmaq kiçik qardaşım Əlinin işləridir. O edər bunları. Keçən il şüşə şkafın pəncərəsini sındıran kim idi? Əli! Əlinin zehniyyəti sındırar ancaq bu vazanı. Bunun arxasında da o var, mən sənə deyim. İndi atamın cib xərcliyi ilə bağlı qərar verəcəyi dönəm yaxınlaşır deyə, məktəbdə məndən yaxşı oxuya bilmədiyinə görə mənə belə bir iftira atır. Bunları atam görür, atam doğru qərar verir, mənim ürəyim rahatdır.

Addım 8: Mövzu bağlandı, cavab verildi. Çıxışını özünü və etdiklərini tərifləyərək zirvədə saxla:
– Mən bunlara baxmıram ana, mən işimə baxıram. Bax, 2 illik məktəb həyatımda sinifin ən çalışqanı oldum. Hamı məni barmaqla göstərir. Bütün dərslərdən 5 alıram. Mən işimə, dərsimə baxıram. Ailəmiz üçün xeyirli bir övlad olmağa, ailəmizi, atamın da dediyi kimi binadakı nümunə ailə mövqeyinə çalışıram, çalışacam.

 

Beyenmeler
0   12  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +9 (from 11 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus

QOPAN YARA TEZ SAĞALAR

rivanol-açıq yara-səmimilikİndi az-az görsəm də uşaqlıqda çox görürdüm Rivanol mazını. Ən kəskin yaraların üzərinə vurulardı bu maz və çox tez təsir göstərirdi. Yaxşı müalicə edirdi. Rivanolu sürtməmişdən əvvəl yaranı təmizləyərdilər, açıq yaraya sürtüb üzərini tənziflə örtərdilər.

İndi də yaralarımız var, mənəvi yaralarımız. Dərin və ağrılı. Bəli, hələ yaraları sağaltmaq da istəyirik. Amma necə? Rivanolu qaysaqlamış yaranın üzərinə sürtürük. Oturub gözləyirik ki, sağalacaq. Yara isə qaysağın altındadır. Ya öz-özünə sağalacaq, ya da ki, sağalmayacaq. Əlqərəz, bizim bu Rivanollamamızın heç bir faydası olmayacaq. Əslində biz müailicə etmirik, müalicə effekti yaradırıq. Müalicəmiz də performansdır, müalicəmiz də nümayişkaranədir.

Bəs nə edək? Qoparmaq lazımdır o qaysağı. Acı da olsa dözmək, açıqca görmək lazımdır yaranı, yaranın kökünü. Sonra birbaş ora sürtmək lazımdır o Rivanol mazını. Onda baxacağıq ki, heç düşündüyümüz kimi ağrılı da deyilmiş. Əksinə, dincələcəyik, rahatlayacağıq. Bax o zaman yaranı müalicə etmiş sayılacağıq.

rivanol-açıq yara-səmimilikNə vaxtadək yalandan, süni iltifatlarla bir-birimizi yola verəcəyik? Xüsusi əxlaqi tərzlər, irfanı hallar, nəzakətli səs tembirləri, ənənəvi səbr performansı… Və dalınca nə olur? Bir balaca uyğun gəlmədik mi, həmən söyüşlər, təhqirlər, ittihamlar səslənəcək, əlbəyaxa olunacaq, var-yox, nəsil-kök qalmayacaq, öləcək, öldürüləcək. İndiyədək deyilməyənlər deyiləcək, arxivlər açılacaq, ən xırda qələtlər iri tir olub gözlərə soxulacaq.

Yox əzizim, yox. Mən artıq nə belə olmaq, nə də belə etmək istəyirəm. Nəzakətim də, iltifatım da, əxlaq deyilən o zad da elə mənim öz tərzimdə görsənəcək. Hay-küy salacam, emosiya edəcəm, amma özüm olacam. Qopardacam o yaranı. Məndədirsə mənə, deyilsə ona sürtülsün o Rivanol mazı, amma düz yaraya, açıq qalmış, yalın əxlaqa sürtülsün.

Müəllif: Vüsaləddin Rüstəmov

Beyenmeler
0   11  
VN:F [1.9.16_1159]
Rating: +11 (from 19 votes)

Vüsaləddin Rüstəmov

Fitret.az idarəçisi. Mühəndis. Fikir və düşüncə yazıçısı.

- Sayt ünvanı

 
TwitterFacebookGoogle Plus